MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Basit yaralama
HÜKÜM : Mahkumiyet
Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanık hakkındaki hüküm miktar itibariyle kesin nitelikte ise de; güvenlik tedbiri olarak sanığın 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına karar verildiği görülmekle, hükmün temyizi kabil olduğu anlaşılmakla yapılan incelemede;
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
1) Uyulmasına karar verilen Dairemizin 25.10.2018 tarih 2018/1023 Esas - 2018/16082 karar sayılı bozma ilamında; suç tarihinde 65 yaşını doldurmuş olup adli sicil kaydına göre de daha önce hapis cezasına mahkum olmadığı anlaşılan sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nin 86/2. maddesindeki seçimlik cezalardan hapis cezası tercih edilmesine göre, tayin edilen kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nin 50/3. maddesi gereğince, 5237 sayılı TCK'nin 50/2. maddesi de gözetilerek 5237 sayılı TCK'nin 50/1. maddesindeki adli para cezası seçenek yaptırımı dışındaki diğer seçenek tedbirlerden birine çevrilmesi gerektiği belirtildiği halde, yazılı şekilde sanık hakkında adli para cezasına hükmedilmesi,
2) Karar içeriğinde sanık hakkında TCK'nin 50 ve 51. maddelerinin uygulanmasına yer olmadığına dair karar verilen paragraflarda seçimlik cezalardan hapis cezası seçildiği belirtilmiş olmasına rağmen adli para cezası verilmesi suretiyle çelişki yaratılması,
3) Sanık hakkında hükmedilen sonuç cezanın adli para cezası olduğu, TCK'nin 53/1. maddesinin ancak hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak uygulanabileceği gözetilmeden, sanık hakkında TCK'nin 53/1. maddesi uygulanarak yazılı şekilde hüküm kurulması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 03.03.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.