MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
MAĞDUR SANIK: ...
SUÇLAR: Kasten yaralama, hakaret
HÜKÜMLER: Mahkumiyet, düşme
TEMYİZ EDENLER: Sanık ..., mağdur sanık ...
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Sanık ... hakkında hakaret suçundan kurulan düşme hükmüne yönelik mağdur sanığın temyiz talebinin incelenmesinde;
Mağdur sanığın mahkemece alınan 01/10/2015 tarihli beyanında sanık ... hakkındaki şikayetinden vazgeçmesi nedeni ile katılan sıfatı bulunmayan mağdurun hükmü temyiz etme hakkı bulunmadığından, mağdur sanık tarafından yapılan temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
2)Sanıklar Alkan ve İlker hakkında mağdur ...'ya karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;
İlk haksız hareketin kim tarafından gerçekleştirildiğinin belirlenememesi sebebiyle, TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasında, TCK'nin 3. maddesi uyarınca orantılılık ilkesi dikkate alınarak (1/4) oranında indirim yapılması gerekirken, sanıklar hakkında (2/4) oranında indirim yapılmak suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 28.01.2018 tarih ve 2017/12 - 463 Esas - 2018/20 Karar sayılı kararı uyarınca, sanıklar hakkında hükmolunan adli para cezalarının ödenmemesi halinde 5237 sayılı TCK'nin 52/4. maddesi uyarınca hapse çevrileceği ihtarı yapılmış ise de, 5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesi infaz aşamasında re'sen gözetileceğinden bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanıkların yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin isteme uygun olarak ONANMASINA, 17.11.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.