MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ: Kasten yaralama
HÜKÜM: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanığın üzerine atılı suçun 5237 sayılı TCK’nin 86/1, 86/3-e ve 87/1-d-son maddesi kapsamında bulunduğunun anlaşılması karşısında, CGK’nin 11.10.2011 tarih, 182 Esas ve 204sayılıkararı gereğince, sanığa müdafii görevlendirilmesi zorunluluğu bulunmadığından tebliğnamenin bozma yönündeki düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Sanığın yaralama eylemi neticesinde katılanın hem hayati tehlike geçirecek, hem de kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanması karşısında; aynı olayda birden fazla nitelikli halin bir arada bulunması nedeniyle TCK'nin 3. maddesinde düzenlenen cezada orantılılık ilkesi ve TCK’nin 61. maddesindeki ölçütler dikkate alınarak, TCK'nin 86/1. maddesine göre temel ceza tayin edilirken sonuca etkili olacak şekilde alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından,
Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de, infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bu hususlar bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre, sanık ve müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün ONANMASINA, 09.11.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.