MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 21.03.2017 tarih ve 2016/239 Esas - 2017/437 Karar sayılı kararının, sanık tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.
Dosya incelendi.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
İlk derece mahkemesinin sanık hakkında TCK’nin 86/1, 86/3-e, 87/1-c-d-son, 29, 62. maddeleri gereğince verdiği "3 yıl 1 ay 15 gün" hapis cezasına dair kararın bölge adliye mahkemesince kaldırılarak sanığın TCK’nin 86/1, 86/3-e, 87/1-c-d, 62. maddeleri gereğince "7 yıl 6 ay" hapis cezasına mahkum edilmiş olması nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 286/2-b maddesi gereğince hükmün temyizi kabil kararlardan olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 21.03.2019 tarih, 2018/13-387 Esas ve 2019/246 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere; “Temyiz nedenleri bakımından ...5271 sayılı Kanun’un 294. maddesinin ikinci fıkrasında temyiz sebebinin ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabileceği açıkça belirlenmiştir. ...Temyiz nedeni olan hukuka aykırılık, hâkimin olaya en uygun normu bulamaması veya bulsa da yanlış değerlendirip uygulama yapmasıdır. Hukuka aykırılığa yol açan norm muhakeme hukuku normu veya maddi hukuk normu olabilir. Maddi hukuk normunun ihlâli hâlinde temyiz edenin sıfatı da dikkate alınarak kararın bozulması gerekmekte ise de muhakeme hukukuna ilişkin ihlâllerde, ihlâlin hükmü etkileyip etkilemediği gözetilmelidir. Bu kapsamda muhakeme hukukuna aykırılık iddiasının temyiz nedeni olarak açıkça ileri sürülmesi gerekmektedir. Temyiz nedeninin, maddi hukuka aykırılık iddiasına dayanması hâlinde ise maddi hukuka aykırılık nedeniyle hükmün temyiz edilmesi yeterli olup cezaî yaptırımların kişiler üzerindeki telafisi mümkün olmayan ağır sonuçları da gözetilerek somut olayda adaleti gerçekleştirme ve doğru bir hüküm oluşturma ile yükümlü olan Yargıtayca dosyaya yansıyan tüm maddi hukuka aykırılıklar tespit edilip temyiz edenin sıfatı da dikkate alınmak suretiyle bozma nedeni yapılması gerekecektir.”
Sanığın temyiz dilekçesinde, kararın usul ve yasaya aykırı olduğunun belirtilmesi karşısında, temyiz isteminin 5271 sayılı CMK’nin 294/2. maddesi kapsamında olduğu ve hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu anlaşılmakla tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.
Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 21.03.2017 tarih ve 2016/239 Esas - 2017/437 Karar sayılı “istinaf başvurusu kabul edilerek yeniden hüküm kurulması suretiyle sanığın kasten yaralama suçundan mahkumiyetine dair” hükmünün tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,
Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince “Adana 21. Asliye Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.12.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy