MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan düşme hükmüne yönelik mağdur ... vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Mağdur sanık ... müdafiinin yüzüne tefhim edilen hükümlere karşı verdiği 06.05.2016 tarihli süre tutum dilekçe içeriğine göre temyiz isteminin müvekkili hakkında kurulan mahkumiyet hükmü ve "sanık müdafii" sıfatı ile sınırlı olduğu, 28.06.2016 tarihli gerekçeli temyiz dilekçe içeriğinde ise diğer sanık hakkında kurulan düşme hükmünü de mağdur vekili sıfatıyla temyiz ettiği, mağdur vekili sıfatıyla verdiği dilekçenin 1412 sayılı CMUK'un 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal temyiz süresi geçirildikten sonra verildiği gibi mağdur ...’in 10.12.2015 tarihli celsede sanık ... hakkındaki şikayetinden vazgeçtiği için sanık hakkında kurulan hükmü temyize hakkı da bulunmadığı anlaşılmakla, mağdur ... vekilinin temyiz isteminin 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,
2) Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık ... müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas – 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık ... müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 22.12.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.