MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Kasten yaralama
HÜKÜM: Uzlaşma talebinin reddi
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
Hükümlü hakkında beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda bulunan kişiye karşı basit yaralama suçundan verilen 28.11.2008 tarihli mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin Yargıtay Yüksek 4. Ceza Dairesinin 15.05.2014 tarih, 2014/18078 Esas - 2014/16884 Karar sayılı ilamı ile reddine karar verildiği, hükümlünün 31.10.2019 havale tarihli dilekçesi ile 24.10.2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 26. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesine eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümlerinden yararlanmak istediğini beyan ettiği ve “hükümlü lehine herhangi bir yasa değişikliği olmadığı, hükümlünün mahkum olduğu basit yaralama suçunun uzlaşma kapsamına alınmadığı, ayrıca mahkumiyet hükmünün istinaf yasa başvuru yoluyla değil temyiz yasa başvuru yoluyla kesinleştiği” gerekçesi ile mahkemece hükümlünün talebinin reddine karar verildiği, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.05.2011 gün, 66-96 sayılı kararında da açıklandığı gibi, 01.06.2005 tarihinden sonra gerçekleştirilen kanun değişiklikleri nedeniyle uyarlama yargılamasının tabi olacağı ilkelerin 5252 sayılı Kanun’un 9. maddesine göre değil, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 98. ilâ 101. maddelerine göre belirlenmesi gerektiği, uyarlama yargılaması sonucunda verilen kararlara karşı başvurulabilecek kanun yolunun ise 5275 sayılı Kanun’un 101/3. fıkrası uyarınca itiraz yasa yolu olduğu, bu kararların temyizi mümkün olmadığından, CMK'nin 264. maddesine göre de, kanun yolunun ve merciinin belirlenmesinde yanılma, başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, hükümlünün temyiz dilekçesi itiraz niteliğinde kabul edilerek itirazın merciince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin istem gibi mahalline İADESİNE, 23/09/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.