MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇLAR: Kasten yaralama, basit tehdit
HÜKÜMLER:1) Sanığın basit tehdit suçundan beraatine, kasten yaralama suçundan mahkumiyetine dair; İzmir 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/07/2017 tarih ve 2016/624 Esas, 2017/494 Karar sayılı kararı
2) Katılan vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile yeniden hüküm kurulması suretiyle sanığın kasten yaralama ve basit tehdit suçlarından mahkumiyetine dair; İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 19/12/2017 tarih ve 2017/2617 Esas, 2017/2963 Karar sayılı kararı
İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 19.12.2017 tarih ve 2017/2617 Esas, 2017/2963 Karar sayılı kararının sanık tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.
Dosya incelendi.
Gereği görüşülüp düşünüldü;
1) Sanık hakkında basit tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Sanık hakkında basit tehdit suçundan verilen kararın türü ve karar tarihi gözetildiğinde, 15.02.2019 tarihinde Resmi Gazete’nin 30687. sayısında yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 27.12.2018 tarihli, 2018/71 Esas ve 2018/118 Karar sayılı iptal kararından önce kararın verildiği de dikkate alınarak, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nin 286/2-d maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adli para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanığın temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nin 298/1. maddesi uyarınca REDDİNE,
2) Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
İlk derece mahkemesinin 5237 sayılı TCK’nin 86/1, 87/1-d,son, 62/1. maddeleri uyarınca hükmettiği "2 yıl 6 ay" hapis cezasına dair kararın, bölge adliye mahkemesince kaldırılarak sanığın TCK’nin 86/1, 87/1-d, 62/1. maddeleri uyarınca "4 yıl 2 ay" hapis cezasına mahkum edilmiş olması nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 286/2-b maddesi gereğince hükmün temyiz kanun yoluna tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 19.12.2017 tarih ve 2017/2617 Esas, 2017/2963 Karar sayılı mahkumiyet hükmünün tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince isteme uygun olarak TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,
Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince “İzmir 17. Asliye Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.11.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.