MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ: Kasten yaralama
HÜKÜM: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
1) Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/2. maddesi kapsamında kalan “kasten yaralama”, TCK'nin 149/1-c, h maddeleri kapsamında kalan “yağma” suçlarından cezalandırılması talebiyle ayrı ayrı kamu davalarının açıldığı, suç tarihinde “yağma” suçunun uzlaşma kapsamında bulunmaması ve 5271 sayılı CMK'nin 253/3. maddesi gereğince, kasten yaralama suçunun da bu suçla birlikte işlenmesi nedeniyle, sanığın üzerine atılı kasten yaralama suçunun da uzlaşma kapsamında bulunmadığı anlaşılmış ise de; sanığın, yapılan yargılama neticesinde “yağma” suçundan beraat ettiği, bu nedenle sanığın mahkumiyetine karar verilen ve temyiz incelemesine konu edilen kasten yaralama suçunun uzlaşmaya tabi hale geldiği anlaşılmakla; sanık ile müşteki arasında 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemi yapılması için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi, uzlaştırma girişiminin başarısızlıkla sonuçlanması halinde yargılamaya devamla hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,
Kabule ve uygulamaya göre de;
2) Sanık hakkında kurulan hükümde, 5237 sayılı TCK’nin 86/2. maddesine göre belirlenen temel ceza miktarı üzerinden, eylemin, haksız tahrik altında işlendiğinin kabulü ile TCK’nin 29. maddesi gereği haksız tahrik indirimi uygulanırken, indirim oranının gösterilmemesi,
3)Anayasa Mahkemesinin, 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde yer alan bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 07/01/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.