MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Kasten yaralama
HÜKÜM: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 28.01.2018 tarih ve 2017/12-463 Esas - 2018/20 Karar sayılı kararı uyarınca, sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinde 5237 sayılı TCK'nin 52/4. maddesi gereğince hapse çevrileceği ihtarı yapılmış ise de; 5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesi infaz aşamasında re'sen gözetileceğinden bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.
Dairemizin bozma ilamı öncesi verilen hükümde, sanığın neticeten “4.500 TL” adli para cezası ile mahkumiyetine karar verildiği, anılan hükmün yalnızca sanık tarafından temyiz edildiği ve aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakları saklı tutularak hükmün bozulduğu gözardı edilerek, bozma ilamı sonrası yapılan yargılamada sanığın neticeten "5.240 TL" adli para cezasına hükmedilmesi suretiyle kazanılmış hakkın ihlali neticesinde fazla ceza tayini,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasında yer alan TCK’nin 52. maddesinin uygulandığı paragraftan sonra gelmek üzere "Ancak ilk hüküm yalnızca sanık tarafından temyiz edilmiş olup, aleyhe temyiz bulunmadığından ve bu durum sanık lehine 1412 sayılı CMUK'un 326/son
maddesi gereği kazanılmış hak oluşturduğundan, sanığın sonuç olarak "4.500 TL" adli para cezası ile cezalandırılmasına" fıkrasının eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.