Eşe karşı basit yaralama suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 86/3-a, 29/1, 62 ve 52/2. maddeleri uyarınca 1.500,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5 yıl denetim süresi belirlenmesine dair Kayseri 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 21.01.2013 tarihli ve 2012/592 Esas, 2013/131 Karar sayılı kararının 07.02.2013 tarihinde kesinleşmesini müteakip, sanığın denetim süresi içerisinde 11.08.2015 tarihinde kasıtlı olarak işlediği hakaret, tehdit ve basit yaralama suçlarından, Kayseri 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.11.2016 tarihli ve 2015/631 Esas, 2016/512 Karar sayılı kararıyla mahkum edilerek bu kararın kesinleştiğinin ihbar edilmesi üzerine, hakkındaki hükmün açıklanması ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 86/3-a, 29/1, 62 ve 52/2. maddeleri uyarınca 1.500,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Kayseri 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.05.2017 tarihli ve 2017/121 Esas, 2017/629 Karar sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 15.01.2020 tarihli ve 2018/5676 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 24.01.2020 tarihli ve 2020/10351 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.
Mezkur ihbarnamede;
Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 02.05.2013 tarihli ve 2013/10247 Esas, 2013/17784 sayılı ilamında da belirtildiği üzere duruşmaya gelmediği takdirde yokluğunda hüküm tesis edileceği meşruhatını içeren davetiye tebliğ edilen sanığın yokluğunda yargılama yapılarak hükmün açıklanmasına karar verilebileceğinin belirtildiği ancak somut olayda, sanığın denetim süresi içerisinde suç işlediğinin ihbar edilmesi üzerine, Kayseri 10. Asliye Ceza Mahkemesince istinabe yoluyla sanığın savunmasının alınması için Kuşadası 2. Asliye Ceza Mahkemesinden talepte bulunulduğu ve gönderilen davetiyenin tebliğ edilemeden iade edilmesi üzerine evrakın bila ikmal Kayseri 10. Asliye Ceza Mahkemesine iade edildiği ve başkaca bir işlem yapılmadan bir sonraki oturumda hüküm açıklanarak sanığın yokluğunda karar verildiği gözetildiğinde, sanığa yokluğunda hüküm tesis edileceği meşruhatını içeren davetiye tebliğ edilmeden yargılama yapılarak hükmün açıklanmasına karar verilemeyeceği gözetilmeksizin, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; Kayseri 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.05.2017 tarihli ve 2017/121 Esas, 2017/629 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.03.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy