MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ: Kasten yaralama
HÜKÜMLER:1)Sanığın kasten yaralama suçundan mahkumiyetine dair; Mersin 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/04/2017 gün ve 2014/561 Esas, 2017/150 Karar sayılı kararı
2) İstinaf başvurusunun esastan reddine dair; Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 16/05/2017 gün ve 2017/1287 Esas, 2017/1213 Karar sayılı kararı
3)Temyiz isteminin reddine dair; Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 17/12/2019 tarihli ek kararı
Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 17.12.2019 gün ve 2017/1287 Esas, 2017/1213 Karar sayılı ek kararının sanık tarafından CMK'nin 296/2. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.
Dosya incelendi.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Hükmolunan cezanın miktarı ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nin 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları, miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 17.12.2019 tarihli temyiz isteminin reddine dair ek kararının hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanığın yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince, isteme uygun olarak ek karara yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,
Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince “dosyanın Mersin 13. Asliye Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.07.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.