Kasten yaralama suçundan sanık ...'nin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 86/3-e, 29/1 ve 62/1. maddeleri gereğince 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanığın cezasının aynı Kanun'un 58/6. maddesi uyarınca ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezasının infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair ...(Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 18.03.2014 tarihli ve 2013/459 Esas, 2014/172 Karar sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 17.03.2020 tarihli ve 2018/15428 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07.05.2020 tarihli ve 2020/45589 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.
Mezkur ihbarnamede;
1) Her ne kadar sanığın kasten işlediği suçlara ilişkin olarak... Asliye Ceza Mahkemesince,... 14. Asliye Ceza Mahkemesince,... 11. Asliye Ceza Mahkemesince ve... 5. Asliye Ceza Mahkemesince verilmiş mahkûmiyet kararları gerekçe gösterilerek hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmiş ise de anılan ilamların dosyanın diğer sanığı olan ...'e ait olduğu ve sanık hakkında daha öncesine ait mahkumiyet kararı bulunmadığı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde,
2) Sanığın sabıkasız olduğu gözetilmeden mahkemesince sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesindeki tekerrür hükümlerinin uygulanması suretiyle yazılı şekilde karar verilmesinde, isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanığın sabıkasız olduğu gözetilmeden sanık hakkında mahkemece tekerrür hükümleri uygulanması ve sabıkalı olduğu kabul edilen sanık hakkında CMK’nin 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesinde isabet görülmemiştir.
Açıklanan nedenlerle, Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; ...(Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 18.03.2014 tarihli ve 2013/459 Esas, 2014/172 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.09.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.