MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜMLER : Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanun'un 20/2. maddesi uyarınca, sanıklar hakkında mağduru kasten yaralama suçundan açılan kamu davasına katılma ve hükmü temyiz etme hakkı bulunan Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının yokluğunda verilen hükmün tebliği üzerine, vekilinin temyiz dilekçesiyle sanığın alt sınırdan uzaklaşılarak cezalandırılmasını isteyerek katılma iradesini ortaya koyduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK'nin 237/2. ve 260. maddeleri uyarınca Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığınının kamu davasına katılan olarak kabulüne karar verilerek yapılan incelemede;
1)Sanık ...'ın ayrı yaşadığı ve kendisinden bir oğlu olan katılan ...'i müşterek çocuklarını görmek bahanesiyle çağırarak kardeşi olan diğer sanık ... ile birlikte Ankara Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 12.12.2014 tarihli raporu ile sabit olduğu üzere 16 ayrı bıçak darbesi ile basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladıklarının anlaşıldığı olayda, katılanı birden fazla kişi ile birlikte, önceden planlayarak ve yukarıda belirtildiği üzere 16 kez bıçaklamak suretiyle yaralayan sanıkların TCK’nin 86/2. maddesi uyarınca temel cezası belirlenirken, TCK'nin 61. maddesindeki ölçütler ve TCK'nin 3. maddesindeki cezada orantılılık ilkesi gereğince alt sınırdan uzaklaşmak gerektiği halde asgari hadden ceza verilmesi suretiyle sanıklara eksik ceza tayini,
2)Kasti suçtan verilen hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve katılan ... vekilinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.02.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.