Kasten yaralama suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2, 29 ve 52/2. maddeleri gereğince 1.800,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Boyabat Asliye Ceza Mahkemesinin 15.01.2020 tarihli ve 2019/421 Esas, 2020/30 Karar sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 11.05.2020 tarihli ve 2020/4100 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 11.06.2020 tarihli ve 2020/50951 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.
Mezkur ihbarnamede;
Dosya kapsamına göre, sanık hakkında nitelikli kasten yaralama suçundan dava açılmış ise de, Mahkemesince eylemin basit kasten yaralama suçunu oluşturduğundan bahisle verilen mahkumiyet kararına konu suçun 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34 ve 35. maddeleriyle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253 ve 254. maddelerinde yapılan değişiklik çerçevesinde, 6763 sayılı Kanun ile yapılan düzenlemenin yürürlüğe girdiği tarihten önce de uzlaşmaya tabi olduğu, sanık ve katılına uzlaşma tekliflerinin yapılmadığı anlaşılmakla, uzlaştırmaya tabi suçlarda öncelikle uzlaştırma işlemlerinin yerine getirilmesi gerektiğinin gözetilmemesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; sanık hakkındaki Boyabat Asliye Ceza Mahkemesinin 15.01.2020 tarihli ve 2019/421 Esas, 2020/30 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.10.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy