Basit yaralama suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 86/3-c, 29, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 2.240,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5 yıl denetime tâbi tutulmasına dair Eskişehir 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.07.2015 tarihli ve 2014/696 Esas, 2015/656 Karar sayılı kararının 04.09.2015 tarihinde kesinleşmesini müteakip, sanığın denetim süresi içerisinde 21.08.2016 tarihinde işlediği kasıtlı suçtan mahkûm olduğunun ihbar edilmesi üzerine, hakkındaki hükmün açıklanarak, 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 86/3-c, 29, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 2.240,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 51/1. maddesi uyarınca cezasının ertelenmesine ilişkin Eskişehir 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.02.2020 tarihli ve 2019/1732 Esas, 2020/297 Karar sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 30.06.2020 tarihli ve 2020/8398 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 05.07.2020 tarihli ve 2020/56907 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.
Mezkur ihbarnamede;
5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun “İşlediği suçtan dolayı iki yıl veya daha az süreyle hapis cezasına mahkûm edilen kişinin cezası ertelenebilir” şeklindeki 51/1. maddesinin amir hükmü karşısında, adli para cezasının ertelenemeyeceği gözetilmeksizin, sanık hakkında verilen 2.240,00 Türk Lirası adli para cezasının ertelenmesinde yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Adli para cezasına mahkum edilen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'da adli para cezaları hakkında erteleme hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeden, TCK’nin 51. maddesine aykırı şekilde adli para cezasının ertelenmesine karar verilmesinde isabet bulunmamaktadır.
Bu nedenle, Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; Eskişehir 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.02.2020 tarihli ve 2019/1732 Esas, 2020/297 Karar sayılı kararının 5271 sayılı 309/4. maddesinin (c) bendi gereğince aleyhe sonuç doğurmamak ve yeniden yargılama yapılmamak üzere kanun yararına BOZULMASINA; müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.10.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.