Kasten basit yaralama suçundan sanık ...'nin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2, 29, 62 ve 52. maddeleri gereğince 1.500,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Ankara 28. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.01.2020 tarihli ve 2019/438 Esas, 2020/10 Karar sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin merci Ankara 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.02.2020 tarihli ve 2020/159 değişik iş sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 24.06.2020 tarihli ve 2020/7365 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 30.06.2020 tarihli ve 2020/54871 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.
Mezkur ihbarnamede;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.04.2018 tarihli ve 2014/15-487 Esas, 2018/151 sayılı kararında belirtildiği üzere, temyiz ve istinaf kanun yollarından geçmeksizin kesinleşen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların ülke sathında uygulama birliğine ulaşmak ve ciddî boyutlara ulaşan hukuka aykırılıkların toplum ve birey açısından hukuk yararına giderilmesi amacıyla olağanüstü bir kanun yolu olan kanun yararına bozma konusu yapılabileceği gözetilerek yapılan incelemede;
Dosya kapsamına göre, sanığın müşteki ...'e yönelik kasten yaralama eylemi sebebiyle açılan kamu davası sonucu yapılan yargılama sırasında, müştekinin 07.01.2020 tarihli celsede alınan beyanında sanık hakkındaki şikayetinden vazgeçtiğini beyan etmesi ve 5237 sayılı Kanun'un 86/2. maddesinde düzenlenen yargılama konusu suçun, soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete bağlı olması karşısında, şikayet yokluğu sebebiyle kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Mağdurun aşamalardaki anlatımı ve dosya kapsamına göre sanığın mağdurun boğazına bıçak dayamak suretiyle gerçekleştirdiği eylemin TCK’nin 86/2, 86/3-e maddeleri kapsamında olması, silahla kasten basit yaralama suçunun şikayete tabi suçlardan olmaması nedeniyle kanun yararına bozma talebi yerinde görülmemiştir.
Bu nedenle, Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görülmeyerek kanun yararına bozma talebinin REDDİNE, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.10.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.