MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Kasten yaralama
HÜKÜM: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Müşteki sanık ...'in 09.03.2016 havale tarihli temyiz dilekçesinin içeriğine göre, sadece kendisi hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmünü temyiz ettiği anlaşılmakla, bu hükümle sınırlı olarak yapılan incelemede;
1)Sanık hakkında katılan ...'a karşı kasten yaralama suçundan dava açıldığı ve sanığın eylemi sabit görülerek cezalandırılmasına karar verildiği ancak; hükmün gerekçe kısmında söz konusu suçun Nejdet'e karşı işlendiği belirtilerek, gerekçe ile hüküm fıkrası arasında karışıklığa neden olunması,
2)Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.04.2017 gün, 2015/1167 Esas - 2017/247 sayılı kararında da belirtildiği üzere, sanığa ek savunma hakkı tanınmadan, iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı TCK'nin 87/1-son maddesinin uygulanması suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 226. maddesine aykırı davranılması,
3) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 14.10.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.