MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 12/12/2019 tarih ve 2019/1464 Esas, 2019/2313 Karar sayılı kararının sanık tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.
Dosya incelendi.
Gereği görüşülüp düşünüldü;
İlk derece mahkemesince 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 87/1-c-son, 62, 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezasına hükmedildiği, sanığın istinaf başvurusu üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesince ilk derece mahkemesinin kararı kaldırılarak TCK’nin 86/1, 86/3-e, 87/1-c-son, 62/1, 53. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezasına hükmedildiği ve aleyhe istinaf olmaması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 283. maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı gereği sonuç cezanın "2 yıl 6 ay" hapis cezası olarak belirlendiği, her ne kadar ilk derece mahkemesinin beş yıl veya daha az hapis cezasını arttırmayan Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizi mümkün değil ise de; Bölge Adliye mahkemesince sanığa verilen netice cezanın "4 yıl 2 ay" hapis cezası olup, "2 yıl 6 ay" hapis cezası üzerinden kazanılmış hakkının infaza ilişkin olduğu, bu haliyle Bölge Adliye Mahkemesince sanığa verilen ceza artırılmış olduğundan, kararın temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 12.12.2019 tarih ve 2019/1464 Esas, 2019/2313 Karar sayılı mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz dilekçesinde 5271 sayılı CMK'nin 294/2. maddesine göre hükmün hukuki yönüne ilişkin temyiz nedeni bildirilmediği anlaşıldığından; sanığın temyiz talebinin 5271 sayılı CMK’nin 298/1. maddesi gereğince REDDİNE,
Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince “Diyarbakır 5. Asliye Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.12.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.