MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ: Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama, tehdit
HÜKÜMLER:1) Sanığın neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan mahkumiyetine, tehdit suçundan beraatine dair; Aydın 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.10.2019 tarih, 2018/860 Esas, 2019/607 Karar sayılı kararı
2) İstinaf başvurularının esastan reddine dair; İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 02.06.2020 tarih, 2019/3312 Esas, 2020/718 Karar sayılı kararı
İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 02.06.2020 tarih, 2019/3312 Esas, 2020/718 Karar sayılı kararının sanık müdafii ve katılan vekili tarafından CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.
Dosya incelendi.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
) Sanık hakkında, katılana karşı tehdit suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik sanık müdafiinin vekalet ücreti ile sınırlı istinaf isteminin esastan reddine dair karara karşı sanık müdafiin temyiz isteminin incelenmesinde;
Tehdit suçundan verilen beraat kararının niteliği gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nin 286/2-g maddesi uyarınca, on yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararların temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nin 298/1. maddesi uyarınca REDDİNE,
2) Sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair karara karşı sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Hükmolunan cezanın miktarı ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nin 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları, miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nin 298/1. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE,
3) Sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair karara karşı katılan vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.03.2009 tarih ve 2009/2-43 Esas, 2009/56 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere; kesin nitelikteki hükümlerin suçvasfına yönelik aleyhe temyiz yasa yoluna başvurulması halinde temyiz incelemesine konu olabilecekleri kabul edildiğinden, katılan vekilinin hükmü "suç vasfına" ilişkin aleyhe temyiz ettiği anlaşılmakla, işin esasına girilerek yapılan incelemede;
İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 02.06.2020 tarih, 2019/3312 Esas, 2020/718 Karar sayılı “istinaf başvurusunun esastan reddine dair” hükmünün tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, CMK’nin 302/1. maddesi gereğince, isteme uygun olarak TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,
Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince “Aydın 1. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.12.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.