Kasten basit yaralama suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 29, 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 1.500,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Divriği Asliye Ceza Mahkemesinin 05.11.2019 tarihli ve 2019/27 Esas, 2019/173 Karar sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 07.10.2020 tarihli ve 2020/13759 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 26.10.2020 tarihli ve 2020/91461 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.
Mezkur ihbarnamede;
Dosya kapsamına göre, 08.12.2018 tarihinde çıkan tartışmada sanığın müştekiyi yumruklayıp, tekme attığının tespit edilmesi nedeniyle açılan davada, soruşturma sırasında ifadesi alınan ve şikayetçi olan müştekinin, kovuşturma aşamasında Kütahya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.10.2019 tarihli ve 2019/250 talimat sayılı duruşmasında şikayetten vazgeçme beyanı dikkate alınarak kovuşturması şikayet şartına tabii olan kasten yaralama suçundan açılan kamu davasında düşme kararı verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde ceza tayin olunmasında isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden Divriği Asliye Ceza Mahkemesinin 05.11.2019 tarihli ve 2019/27 Esas, 2019/173 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesinin (d) bendi gereğince kanun yararına BOZULMASINA ve mağdur şikayetten vazgeçtiğinden sanık hakkında yaralamadan açılan kamu davasının 5237 sayılı TCK’nin 73/4. maddesi delaletiyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.11.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.