Yaralama suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 86/3-e ve 62/1. maddeleri uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, anılan Kanun'un 58. maddesi gereğince hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair Kahramanmaraş 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.06.2015 tarihli ve 2015/66 Esas, 2015/390 Karar sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 13.10.2020 tarihli ve 2020/11274 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 27.10.2020 tarihli ve 2020/93111 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.
Mezkur ihbarnamede;
Dosya kapsamına göre, Mahkemesince tekerrüre esas alınan Kahramanmaraş 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/918 Esas, 2013/607 sayılı kararının kesinleşme tarihinin 22.09.2016 olduğu ve incelemeye konu sanığın üzerine atılı suç tarihinin ise 15.11.2014 olduğunun anlaşılması karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 58/1. maddesinde yer alan, "Önceden işlenen suçtan dolayı verilen hüküm kesinleştikten sonra yeni bir suçun işlenmesi hâlinde, tekerrür hükümleri uygulanır." şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak, şartları oluşmadığı halde sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanığın tekerrüre esas olduğu kabul edilen Kahramanmaraş 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.11.2013 tarihli ve 2012/918 Esas, 2013/607 Karar sayılı mahkumiyet kararının, suç tarihinden sonra 22.09.2016 tarihinde kesinleşmesi nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi ve sanığın adli sicil kaydına konu tekerrüre esas olabilecek başka ilamının da bulunmadığı gözetilmeksizin mükerrir kabul edilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesinde isabet bulunmamaktadır.
Bu nedenle, Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; sanık ... hakkındaki Kahramanmaraş 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.06.2015 tarihli ve 2015/66 Esas, 2015/390 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin
309/4. maddesi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.11.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.