Kasten basit yaralama suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 86/3-e, 29/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Ödemiş 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.01.2020 tarihli ve 2018/679 Esas, 2020/17 Karar sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 20.10.2020 tarihli ve 2020/12050 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 02.11.2020 tarihli ve 2020/93947 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.
Mezkur ihbarnamede;
Dosya kapsamına göre, aynı sanık hakkında aynı eylem nedeniyle Ödemiş 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.09.2019 tarihli ve 2019/141 Esas, 2019/470 sayılı kararı ile mahkûmiyetine hükmedildiğinin anlaşılması karşısında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/7. maddesinde yer alan “Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa, davanın reddine karar verilir.” hükmü gereğince davanın reddine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden sanığın mahkûmiyetine dair yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Dosya kapsamına göre, sanığın 23.08.2018 tarihinde gerçekleştirdiği eyleminden dolayı Ödemiş Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 09.10.2018 tarihli ve 2018/5490 soruşturma, 2018/2368 esas, 2018/2021 sayılı iddianame üzerine yapılan yargılama neticesinde sanık hakkında kasten yaralama suçundan Ödemiş 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.01.2020 tarihli ve 2018/679 Esas, 2020/17 Karar sayılı dosyasında mahkumiyet kararı verilmiş ise de, sanığın yargılamaya konu eylemi hakkında Ödemiş Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 05.02.2019 tarihli ve 2018/6074 soruşturma, 2019/521 esas, 2019/471 sayılı sayılı iddianame ile açılan dava üzerine yapılan yargılama neticesinde Ödemiş 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.09.2019 tarihli ve 2019/141 Esas, 2019/470 Karar sayılı kararı ile sanığın mahkumiyetine karar verildiği, verilen kararın 15.10.2019 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.
İncelenen dosya yönünden, 5271 sayılı CMK’nin 223/7. maddesindeki “Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine karar verilir.” şeklindeki düzenleme gereğince, aynı eylem
nedeniyle Ödemiş 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.09.2019 tarihli ve 2019/141 Esas, 2019/470 Karar sayılı kararı ile mahkûmiyetine karar verilen sanık hakkında mükerrer davanın reddine karar verilmesi gerektiği gözetilmeyip, mahkûmiyet hükmü kurulmasında isabet görülmemiştir.
Bu nedenle, Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; Ödemiş 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.01.2020 tarihli ve 2018/679 Esas, 2020/17 Karar sayılı kararının 5271 sayılı 309/4. maddesinin (d) bendi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, sanık hakkında Ödemiş Cumhuriyet Başsavcılığının 09.10.2018 tarihli ve 2018/5490 soruşturma, 2018/2368 esas, 2018/2021 sayılı iddianame ile açılan kamu davasının, aynı suçtan dolayı daha önce mahkûmiyet kararı verilmiş olması nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/7. maddesi uyarınca REDDİNE, hükmolunan cezanın tüm sonuçları ile ortadan kaldırılarak ÇEKTİRİLMEMESİNE, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.11.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.