Kasten yaralama suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 86/3-e, 29/1, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 1.500,00 Türk Lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5 yıl denetim süresi belirlenmesine dair Kahramanmaraş 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 07.02.2012 tarihli ve 2010/1382 Esas, 2012/153 Karar sayılı kararının 05.03.2012 tarihinde kesinleşmesini müteakip, sanığın deneme süresi içerisinde 09.05.2012 tarihinde kasıtlı bir suç işlediğinin ihbarı üzerine yapılan yargılama sonucunda, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/11. maddesi gereğince hükmün açıklanması ile adı geçen sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 86/3-e, 29/1, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 1.500,00 Türk Lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Kahramanmaraş 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.03.2020 tarihli ve 2020/40 Esas, 2020/212 Karar sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 20.10.2020 tarihli ve 2020/13471 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 02.11.2020 tarihli ve 2020/93952 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.
Mezkur ihbarnamede;
5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2. maddesi kapsamında işlenen kasten yaralama suçunun 8 yıllık olağan zamanaşımı süresine tabi olduğu nazara alındığında; kovuşturma aşamasında sanık savunmasının alındığı 27.01.2011 tarihinde son kez kesilmesi sebebiyle yeniden işlemeye başlayan zamanaşımı süresinin, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 05.03.2012 ile yeni suçun işlendiği 09.05.2012 tarihleri arasında durmasını müteakip, kaldığı yerden yeniden işlemeye başladığı ve hükmün açıklandığı 06.03.2020 tarihine kadar kesintisiz işleyerek tamamlanmış olduğu anlaşıldığından, kamu davasının düşürülmesi yerine yargılamaya devamla sanığın mahkûmiyetine dair yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanığın üzerine atılı kasten basit yaralama suçunu 03.08.2010 tarihinde işlediği, 27.01.2011 günü mahkemesince savunmasının alındığı, sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın da 05.03.2012 tarihinde
kesinleştiği, sanığın 09.05.2012 tarihinde yeniden suç işlediği, zamanaşımını kesen sanığın savunmasının alındığı 27.01.2011 günü işlemeye başlayan sürenin 5271 sayılı Kanun'un 231/8-son cümlesi gereğince 05.03.2012 ilâ 09.05.2012 tarihleri arasında durduğu, deneme süresinde işlenen suç tarihi olan 09.05.2012 tarihinden itibaren zamanaşımının yeniden işlediği anlaşılmakla; 27.01.2011 tarihinden itibaren durma süresi de gözetildiğinde 03.04.2019 tarihinde 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e maddesi gereğince 8 yıllık asli dava zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşılmıştır.
Bu nedenle, Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; sanık hakkında kasten basit yaralama suçundan Kahramanmaraş 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.03.2020 tarihli ve 2020/40 Esas, 2020/212 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesinin (d) bendi gereğince kanun yararına BOZULMASINA ve gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.11.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.