MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR: Kasten yaralama
HÜKÜMLER: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Sanık ... hakkında mağdurlar ... ve ...'a yönelik kasten yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelen temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
a)Sanık hakkında adli sicil kaydında bulunan, tekerrüre esas İstanbul 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 23.11.2011 kesinleşme tarihli, 28.09.2011 tarih, 2011/313 Esas - 2011/409 Karar sayılı ilamıyla 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 3/5. maddesi gereğince "5 ay hapis 80 TL adli para cezasına'' hükmolunduğu ve hapis cezasının ertelendiği, 15.04.2020 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 63. maddesi ile 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na eklenen geçici 12. maddesindeki ''(1) Haklarında hüküm verilmiş olup da dosyası infaz aşamasında olanlar, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren doksan gün içinde suç konusu eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı kadar parayı Devlet Hazinesine ödedikleri takdirde Kanunun 5 inci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendinde bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan düzenlemeden faydalanabilir.'' düzenlemesi gereğince uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı mahkemesinden sorularak neticesine göre anılan ilamın tekerrüre esas olma niteliğini kaybetmesi durumunda; 5271 sayılı CMK'nin 231. maddesinde 28.06.2014 tarihli ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 72. maddesi ile yapılan değişiklikten daha önce verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların yargılama konusu suçla ilgili kurulacak hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel teşkil etmeyeceği, sanığın adli sicil kaydında yer alan değişiklikten önce kesinleşen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının yeniden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel teşkil etmeyeceği ve başkaca engel mahkumiyetinin de bulunmadığı gözetilerek, tekrar suç işlemeyeceği yönündeki olumlu kanaat sonucunda cezası ertelenen ve hakkında takdiri indirim maddesi de uygulanan sanık hakkında denetim süresi içerisinde yeni bir suç işlediğinden bahisle yasal olmayan ve yetersiz gerekçeyle CMK'nin 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,
b)Karşılıklı yaralama suçlarının işlendiği olayda, tarafların olayın çıkış sebebini ve gelişimini farklı şekilde anlattıkları, bağımsız görgü tanığının da bulunmadığı anlaşılmakla, olayın çıkış sebebi ve gelişimi üzerinde durularak ilk haksız hareketin kimden geldiğinin tespitine çalışılması; bunun mümkün olmaması halinde, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 22.10.2002 tarih ve 2002/4-238 Esas - 367 sayılı Kararı uyarınca ve bu kararla uyumlu Ceza Dairelerinin yerleşmiş ve süreklilik gösteren kararlarında da kabul edildiği üzere, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediğinde, şüpheli kalan bu halde sanık lehine 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin asgari oranda (1/4) uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışmasız bırakılması,
c)Sanığın cezalarından 5237 sayılı TCK'nin 86/3-e maddesi uyarınca arttırım yapılırken, eylemlerini 5237 sayılı TCK'nin 6/1-f.4 maddesi uyarınca silahtan sayılan bıçak ile gerçekleştirdiğinin kısa kararda belirtilmemesi,
d)Sanığın cezalarından 5237 sayılı TCK'nin 62. maddesi uyarınca indirim yapılırken dosya kapsamıyla uyumsuz şekilde ikrarının da gerekçelerden biri olarak gösterilmesi,
e)Hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezaları ertelenen sanığa, 5237 sayılı TCK'nin 51/8. maddesi uyarınca denetim süresini iyi halli geçirmesinin sonuçlarının ihtar edilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına,
2-Sanık ... hakkında mağdurlar ... ve ...'a yönelik kasten yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelen temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
a)5271 sayılı CMK'nin 231/8. maddesine, 28.06.2014 tarih ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 72. maddesi ile eklenen "Denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemez." şeklindeki hükmün ancak yürürlük tarihinden sonra işlenen suçlar bakımından uygulanabileceği, sanığın adli sicil kaydında yer alan ve 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten önce kesinleşen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının yeniden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel teşkil etmeyeceği gözetilmeden, adli sicil kaydına göre engel mahkumiyeti bulunmayıp, hakkında takdiri indirim maddesi uygulanan ve tekrar suç işlemeyeceği yönündeki olumlu kanaat sonucunda cezası ertelenen sanık hakkında denetim süresi içerisinde yeni bir suç işlediğinden bahisle yasal olmayan ve yetersiz gerekçeyle CMK'nin 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,
b)Karşılıklı yaralama suçlarının işlendiği olayda, tarafların olayın çıkış sebebini ve gelişimini farklı şekilde anlattıkları ve bağımsız görgü tanığının da bulunmadığı anlaşılmakla, olayın çıkış sebebi ve gelişimi üzerinde durularak ilk haksız hareketin kimden geldiğinin tespitine çalışılması; bunun mümkün olmaması halinde, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 22.10.2002 tarih ve 2002/4-238 Esas - 367 sayılı Kararı uyarınca ve bu kararla uyumlu Ceza Dairelerinin yerleşmiş ve süreklilik gösteren kararlarında da kabul edildiği üzere, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediğinde, şüpheli kalan bu halde sanık lehine 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin asgari oranda (1/4) uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışmasız bırakılması,
c)Sanığın cezalarından 5237 sayılı TCK'nin 86/3-e maddesi uyarınca arttırım yapılırken, eylemlerini 5237 sayılı TCK'nin 6/1-f.4 maddesi uyarınca silahtan sayılan bıçak ile gerçekleştirdiğinin kısa kararda belirtilmemesi,
d)Sanığın cezalarından 5237 sayılı TCK'nin 62. maddesi uyarınca indirim yapılırken dosya kapsamıyla uyumsuz şekilde ikrarının da gerekçelerden biri olarak gösterilmesi,
e)Hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezaları ertelenen sanığa, 5237 sayılı TCK'nin 51/8. maddesi uyarınca denetim süresini iyi halli geçirmesinin sonuçlarının ihtar edilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.06.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.