MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Tehdit, kasten yaralama
HÜKÜMLER : Beraat, mahkumiyetlere dair
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Katılan sanık ... hakkında silahla tehdit ve kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlere yönelik katılan sanık ...'ın temyiz talebinin incelenmesinde;
Kararın sanığın yüzüne karşı 17.09.2015 tarihinde verildiği, sanığın bu kararı 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 310. maddesi uyarınca 1 haftalık kanuni temyiz süresinden sonra 23.10.2015 tarihinde temyiz ettiği anlaşıldığından, temyiz talebinin reddine ilişkin 23.10.2015 tarih, 2015/50 Esas- 2015/276 Karar sayılı ek kararda usul ve kanuna aykırı bir yön bulunmadığından sanığın bu karara yönelik temyiz talebinin 1412 sayılı CMUK'un 315/2. maddesi gereğince reddine ve redde ilişkin ek kararın ONANMASINA,
2) Sanık ... hakkında katılan sanık ...'a karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık ...'ün temyiz talebinin incelenmesinde;
a) Hüküm tarihinde Tokat T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olarak bulunan sanık duruşmaya getirilmeden yada SEGBİS sistemi aracılığıyla duruşmada hazır edilmeksizin hakkında mahkumiyet hükmü kurulması suretiyle, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin (Ludi/İsviçre, B. No:12433/86, 15/06/1992 P. 49/50; Artico/İtalya, B. No:6694/74,13/05/1980 P. 33; Sejdovic/İtalya, B. No:56581/00, 01/03/2006 P. 81) kararlarında belirtildiği üzere savunma hakkı kısıtlanarak Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin “Adil yargılanma hakkı” başlıklı 6. maddesine, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın “Hak arama hürriyeti” başlıklı 36. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nin 193. Ve 196. maddesine muhalefet edilmesi,
b) Katılanın bıçakla yaralanmasına ilişkin olarak; Ordu Devlet Hastanesinden alınan 11.11.2014 ve 14.11.2014 tarihli raporlarda; katılan ...'ın sol el 1. parmakta fleksor tendon ve digital kesi olduğunun belirtilmiş olmasına rağmen, katılan hakkında Ordu Devlet Hastanesinden alınan 15.09.2015 tarihli raporda ise, şahsın yaralanmasının sağ el 1. parmağın işlevinde sürekli zayıflamaya neden olduğunun belirtilmiş olması karşısında, raporlar arasında çelişki olduğu dikkate alınarak, yaralanmanın niteliğinin duraksamaya yer vermeyecek şekilde tespit edilebilmesi için, katılanın yaralanmasına ilişkin tüm raporlar ile varsa hasta dosyası, film ve grafilerin, en yakın Adli Tıp Şube Müdürlüğüne gönderilerek rapor alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tespit ve tayini gerektiği gözetilmeksizin eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,
c) Sanığın, katılanı, silahtan sayılan bıçak ile yaraladığı olayda, eylemin bıçakla işlenmesi nedeniyle artırım yapılırken TCK'nin 86/3-e maddesinin yazılmaması,
d) Sanık hakkında yaralama eyleminden dolayı 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e,87/1-a-son,21/2 maddeleri uyarınca tayin olunan "2 yıl 6 ay hapis" cezasından TCK'nin 62/1. maddesi uyarınca (1/6) oranında indirim yapılırken "2 yıl 1 ay hapis" cezası yerine, hesap hatası yapılarak "1 yıl 13 ay hapis" cezasına karar verilmesi suretiyle eksik ceza tayini,
e) Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.04.2017 gün, 2015/1167 Esas – 2017/247 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, sanığa ek savunma hakkı tanınmadan, iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı TCK'nin 87/1-son maddesinin uygulanması suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 226. maddesine aykırı davranılması,
f) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sanık aleyhine temyiz bulunmadığından CMUK'un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 05.03.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.