Yaralama suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2 (iki kez), 86/3-a (iki kez), 86/3-e, 62 (iki kez) ve 52. (iki kez) maddeleri uyarınca 3.000,00 Türk Lirası ve 4.500,00 Türk Lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/6. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5 yıl süre ile denetime tâbi tutulmasına dair İnebolu Asliye Ceza Mahkemesinin 04/10/2017 tarihli ve 2017/115 esas, 2017/345 sayılı kararının 06/12/2017 tarihinde kesinleşmesini müteakip, sanığın denetim süresi içerisinde 27/01/2018 tarihinde işlediği kasıtlı suçtan mahkum olduğunun ihbarı üzerine yapılan yargılama neticesinde sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2 (iki kez), 86/3-a (iki kez), 86/3-e, 62 (iki kez) ve 52. (iki kez) maddeleri uyarınca 3.000,00 Türk Lirası ve 4.500,00 Türk Lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmasına dair İnebolu Asliye Ceza Mahkemesinin 23.10.2019 tarihli ve 2019/611 Esas, 2019/587 Karar sayılı kararlarına karşı Adalet Bakanlığının 20.10.2020 tarihli ve 2020/12402 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyasının onaylı sureti Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04.11.2020 tarihli ve 2020/96513 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.
Mezkur ihbarnamede;
Dosya kapsamına göre, adı geçen sanığa İnebolu Asliye Ceza Mahkemesi tarafından 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 195. maddesi uyarınca duruşmaya gelmediği takdirde yokluğunda karar verileceğinin ihtarını içerir duruşma gününü bildiren meşruhatlı davetiye gönderildiği, sanığın savunması alınmaksızın 3.000,00 Türk Lirası ve 4.500,00 Türk Lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmasına dair karar verilmiş ise de;
7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun "Tebellüğ edecek şahsın hasım olması" başlıklı 39. maddesinin; "Bu kanun hükümlerine göre kendilerine tebliğ yapılması caiz olan kimselerin o davada hasım olarak alakaları varsa muhatap namına kendilerine tebliğ yapılamaz." şeklinde olmasına rağmen, duruşma gün ve saatini bildirir İnebolu Asliye Ceza Mahkemesince çıkartılan meşruhatlı tebligatın, sanığın annesi ve davaya konu dosyada müşteki sıfatında olan Emine Surat'a 26.09.2019 tarihinde tebliğ edildiği, yapılan tebligatın usulsüz olduğu anlaşıldığından, sanık savunması alınmadan yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşmesinden sonra denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlendiği gerekçesi duruşma açılıp karar verildiği ancak sanığın duruşmadan haberdar edilmesi amacı ile çıkarılan meşruhatlı davetiyenin dosya kapsamında mağdur sıfatı olan annesi ...’a tebliğ edildiği, Tebligat Kanunu'nun 39. maddesindeki "Bu kanun hükümlerine göre kendilerine tebliğ yapılması caiz olan kimselerin o davada hasım olarak alakaları varsa muhatap namına kendilerine tebliğ yapılamaz." hükmü gözetildiğinde, sanığa yapılan tebligatın Tebligat Kanunu'nun 39. maddesine aykırı olduğundan sanığın yokluğunda karar verilmesi suretiyle savunma hakkını kısıtlanması,
Bu nedenle, Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; sanık hakkında kasten basit yaralama suçundan İnebolu Asliye Ceza Mahkemesinin 23.10.2019 tarihli ve 2019/611 Esas, 2019/587 Karar sayılı kararlarının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.12.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.