Basit yaralama suçundan sanıklar ..., ... ve ...’ın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2 ve 52/2. maddeleri uyarınca 2.400,00 Türk Lirası adli para cezaları ile cezalandırılmalarına, sanık ...'ın ise basit yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86/2 ve 52/2 maddesi gereğince 2.400,00 Türk Lirası adli para cezası, mala zarar verme suçundan TCK'nin 151/1, 52/2. maddeleri gereğince 2.400,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Antalya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.06.2012 tarihli ve 2007/597 Esas, 2012/665 Karar sayılı kararlarına karşı Adalet Bakanlığının 20.10.2020 tarih ve 2018/6775 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 28.10.2020 tarih ve 2020/94641 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.
Mezkur ihbarnamede;
1) Kasten yaralama suçu yönünden yapılan incelemede, suç tarihinin 27.11.2006 olması ve cezaların alt sınırdan hükmolunduğunun anlaşılması karşısında, 19.12.2006 tarihinde yürürlüğe giren 5560 sayılı Kanun’un 1. maddesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 61. maddesine eklenen “Adlî para cezasının seçimlik ceza olarak öngörüldüğü suçlarda bu cezaya ilişkin gün biriminin alt sınırı, o suç tanımındaki hapis cezasının alt sınırından az; üst sınırı da, hapis cezasının üst sınırından fazla olamaz.” şeklindeki 9. fıkranın suç tarihinde yürürlükte bulunmadığı cihetle, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 52/1. maddesinde yer alan “Adlî para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hâllerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan meblağın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir.” şeklindeki düzenleme gözetilmeden, sanıkların üzerlerine atılı kasten yaralama suçlarına ilişkin adlî para cezasının alt sınırının 5 gün olarak belirlenmesi yerine 4 ay adli para cezası olarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayininde,
2) Mala zarar verme suçu yönünden yapılan incelemede, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 61/9. maddesinde belirtilen adli para cezasının seçimlik ceza olarak öngörüldüğü suçlarda bu cezaya ilişkin gün biriminin alt sınırı, o suç tanımındaki hapis cezasının alt sınırından az, üst sınırı da, hapis cezasının üst sınırından fazla olamaz şeklindeki düzenlemenin suç tarihinden sonra 19.12.2006 tarihinde 5560 sayılı Kanun ile yürürlüğe girdiği, suç tarihinde ise 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 52/1. maddesi uyarınca temel adli para cezasının alt sınırının 5 gün olduğu gözetilmeden, hükmün gerekçe kısmında temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşılmadığının belirtilmiş olmasına rağmen alt sınır aşılarak adli para cezasının tayin edilmesinde, isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünceler yerinde görüldüğünden; sanıklar ..., ..., ...ve ... hakkında katılan ...’yi basit yaralama suçundan ve sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan Antalya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.06.2012 tarihli ve 2007/597 Esas, 2012/665 Karar sayılı kararlarının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesinin (d) bendi gereğince kanun yararına BOZULMASINA,
1) Sanıklar ..., ..., ... ve ...’ın katılan ...’yi basit yaralama suçundan 5237 sayılı TCK’nin 86/2. maddesi gereğince 5 gün adli para cezası ile cezalandırılmalarına, 5237 sayılı TCK’nin 52/2. maddesi gereğince sanıklar hakkında belirlenen adli para cezası günlüğü 20 Türk Lirasından çevrilerek 100,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmalarına,
2) Sanık ...’ın mala zarar verme suçundan 5237 sayılı TCK’nin 151/1. maddesi gereğince 5 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı TCK’nin 52/2. maddesi gereğince sanık hakkında belirlenen adli para cezası günlüğü 20 Türk Lirasından çevrilerek 100,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, infazın bu şekilde yapılmasına, diğer kısımların aynen bırakılmasına, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.12.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.