Kasten yaralama suçundan sanık ...'un, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2, 86/3-a,e ve 62/1. maddeleri uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının anılan Kanun'un 58. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair İzmir 49. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.11.2019 tarihli ve 2019/65 Esas, 2019/108 Karar sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 22.10.2020 tarihli ve 2020/11635 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 09.11.2020 tarihli ve 2020/97831 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.
Mezkur ihbarnamede;
5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 58/1-2. madde ve bentlerinde yer alan “(1) Önceden işlenen suçtan dolayı verilen hüküm kesinleştikten sonra yeni bir suçun işlenmesi halinde, tekerrür hükümleri uygulanır.(2) Tekerrür hükümleri, önceden işlenen suçtan dolayı; a) Beş yıldan fazla süreyle hapis cezasına mahkûmiyet halinde, bu cezanın infaz edildiği tarihten itibaren beş yıl, b) Beş yıl veya daha az süreli hapis ya da adlî para cezasına mahkûmiyet halinde, bu cezanın infaz edildiği tarihten itibaren üç yıl, Geçtikten sonra işlenen suçlar dolayısıyla uygulanmaz.” şeklindeki düzenleme karşısında, tekerrüre esas alınan İzmir 20. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.02.2012 tarihli ve 2010/210 Esas, 2012/51 sayılı kararı ile hükmedilen 2 yıl 2 ay 20 gün hapis cezasının 27.01.2016 tarihinde infaz edildiği, yargılama konusu suçun ise anılan Kanun'un 58/2-b bendinde düzenlenen 3 yıllık süreden sonra 07.08.2019 tarihinde işlendiği, dolayısıyla anılan kararın tekerrüre esas alınamayacağı, sanığın tekerrüre esas başka sabıkası da bulunmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas olduğu kabul edilen İzmir 20. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.02.2012 tarih, 2010/210 Esas ve 2012/51 Karar sayılı ilamı ile verilen 2 yıl 2 ay 20 gün hapis cezasının, 21.03.2012 tarihinde kesinleştiği, 27.01.2016 tarihinde infaz edildiği, bu tarihinden itibaren 3 yıllık süre geçtikten sonra 07.08.2019 tarihinde incelenen suçun işlenmesi nedeniyle, söz konusu ilamın 5237 sayılı TCK'nin 58/2-b maddesi uyarınca tekerrüre esas alınamayacağı ve ayrıca sanığın adli sicil kaydında başkaca da tekerrüre esas ilamının bulunmadığı halde verilen hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nin 58. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi isabetsizdir.
Bu nedenle, Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; İzmir 49. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.11.2019 tarihli ve 2019/65 Esas, 2019/108 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.12.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.