MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Kasten yaralama
HÜKÜM: Mahkumiyete dair
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanık hakkında 6136 sayılı Kanun’a muhalefet suçundan 5271 sayılı CMK’nin 231/5. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar, itiraza tabi olup temyiz kabiliyeti bulunmadığından inceleme dışı bırakılmıştır.
Sanık hakkında kasten yaralama suçundan verilen hükmün temyizen incelenmesinde;
Mağdur ...’ın amcası olan sanığın, olay tarihinde alacak meselesinden çıkan tartışmada kendisine küfür eden mağduru tabanca ile doğrudan kasıt ile yaraladığı olayda, sanığın 5237 sayılı TCK’nin 86/1, 86/3-e ve 87/1-d,son maddeleri uyarınca verilen cezasında, haksız tahrik nedeniyle TCK’nin 29. maddesi uyarınca indirim yapılmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamenin (3) numaralı bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
1) Sanık hakkında hüküm kurulurken, 5237 sayılı TCK'nin 86/1 ve 86/3-e maddelerine göre cezanın belirlenmesinin ardından, 87/1-d ve 87/1-son maddelerinin ayrı ayrı, denetime imkan verecek şekilde uygulanması gerekirken, yazılı şekilde doğrudan 5 yıl hapis cezası verilmesi suretiyle TCK'nin 61. maddesine aykırı davranılması,
2) Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.04.2017 tarih ve 2015/1167 Esas - 2017/247 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, sanığa ek savunma hakkı tanınmadan, iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı TCK'nin 87/1-son maddesinin uygulanması suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 226. maddesine aykırı davranılması,
3) Olay gününde taraflar arasında alacak meselesinden çıkan tartışmada mağdur ...’ın, amcası sanık ...’a küfür etmesi üzerine, sanığın tabanca ile doğrudan kasıt ile mağduru sol bacağından yaraladığının anlaşılması karşısında, sanığın cezasında olayda uygulama yeri bulunmayan TCK’nin 21/2. maddesi uyarınca olası kast nedeniyle indirim yapılması suretiyle sanığa eksik ceza tayini,
4) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle, 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, CMUK’un 326/son maddeleri uyarınca sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 30.06.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.