Silahla kasten yaralama suçundan sanık ...’in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2 ve 86/3-e maddeleri gereğince 12 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Van 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.05.2018 tarihli ve 2018/277 Esas, 2018/482 Karar sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 06.02.2020 tarihli ve 2019/7384 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 18.02.2020 tarihli ve 2020/21317 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.
Mezkur ihbarnamede;
Dosya kapsamına göre, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 86/2. maddesi gereğince tayin olunan 6 ay hapis cezasından, anılan Kanun’un 86/3-e maddesi gereğince yarı oranında artırım yapıldığında 9 ay hapis cezasına hükmedilmesi gerektiği halde, hesap hatası yapılarak sanığa fazla ceza tayini ile 12 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; Van 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.05.2018 tarihli ve 2018/277 Esas, 2018/482 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesinin (d) bendi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, sanığın 5237 sayılı TCK’nin 86/2. maddesi gereğince 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı TCK’nin 86/3-e maddesi gereğince cezasında (1/2) oranında artırım yapılarak 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, infazın bu şekilde yapılmasına, diğer kısımların aynen bırakılmasına, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.07.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.