MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Kasten yaralama
HÜKÜM: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
1) Sanığın sabıka kaydında görülen 26/01/2008 tarihinde işlediği yağma suçu nedeniyle Konya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 11/03/2014 tarihli ve E.2008/111-K.2014/89 sayılı kararıyla sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 32. maddesi uygulanarak akıl hastalığı nedeniyle güvenlik tedbiri uygulanmasına karar verilmesine ve Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Eğitim, Uygulama ve Araştırma Hastanesinin 18/05/2009 tarihli özürlü sağlık kurulu raporunda sanığın şizofreni olduğunun tespit edilmesine rağmen Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Kurulunun 26/10/2015 tarihli raporunda akıl hastalığı ve zeka geriliği saptanmadığı, kasten yaralama suçuna karşı ceza ehliyetinin tam olduğunun belirtildiği anlaşılmakla, şizofreni tanısı konan sanığın yağma suçundan ceza ehliyetinin olmadığına karar verilip, kasten yaralama suçundan ceza ehliyetinin tam olduğuna ilişkin raporlarda çelişki olduğundan, sanığın Adli Tıp Birinci Üst Kuruluna sevkinin yapılarak buradan alınacak rapor doğrultusunda hukuki durumunun tespiti gerekirken eksik incelemeyle ve sanığın akıl sağlığı ile ilgili çelişki giderilmeden yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,
2)TCK’nin 52/4. maddesi uyarınca, hükmedilen adli para cezasının taksitlendirilmesinde taksit aralığının gösterilmemesi suretiyle infazda tereddüt oluşturacak şekilde hüküm kurulması,
3) 28/06/2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun’un 106/3. maddesine aykırı olarak, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde, verilen adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrileceğine karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26/10/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.