MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Kasten yaralama
HÜKÜM: Hükmün açıklanması suretiyle mahkumiyete dair
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanığın kullandığı otomobil ile fren sesi çıkarma meselesinden çıkan çok taraflı kavgada, mağdur...’in adli raporları ile uyumlu mağdur...’nün kollukta alınan beyanı ile onun yanında kavgaya karışan temyiz dışı arkadaşları mağdur sanıklar İbrahim .........ve ...’ın aşamalarda alınan beyanları ve yine sanığın kullandığı araçtan atılan sopanın TCK’nin 54. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi karşısında, sanığın mağdur...’yü 5237 sayılı TCK'nin 6/1-f maddesi uyarınca silahtan sayılan sopa ile basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek ve orta (2) derecede kemik kırığı oluşacak şekilde yaraladığı anlaşıldığından, sanığın TCK'nin 86/1, 86/3-e ve 87/3. maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiğinden, TCK'nin 66/1-d maddesi uyarınca “beş yıldan fazla hapis cezasını gerektiren suçlarda asli zamanaşımı süresinin 15 yıl" olup, TCK'nin 67/4. maddesi uyarınca da olağanüstü zamanaşımı süresinin ise “22 yıl 6 ay" olduğu, bu nedenle tebliğnamenin, sanık hakkında, mağdur...’yü kasten yaralama suçundan açılan kamu davasının 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin dolması nedeniyle düşürülmesine karar verilmesi gerektiğine ilişkin bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
1)Gerekçeli karar başlığında mağdur...’in adı ve soyadının gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 232/2-b maddesine aykırı davranılması,
2)Kasten yaralama suçundan hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen sanığın, denetim süresi içinde kasıtlı suç işlemesi nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 231/11. maddesi uyarınca hakkındaki hükmünaçıklanması sırasında; Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin (Hadjianastassiou/Yunanistan, 16.12.1992; Van de Hurk/Hollanda, 19.04.1994; Hiro Balani/İspanya 09.12.1994; Ruiz Torija/İspanya, 09.12.1994) kararları gereğince, Türkiye Cumhuriyeti Anayasa'sının 141/3. maddesinde, 5271 sayılı CMK'nin 34, 230 ve 289. maddeleri ile Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05.05.2015 tarih ve 2014/145 Esas sayılı kararı uyarınca, mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak sağlayacak şekilde açık olması ve Yargıtayın bu işlevini yerine getirebilmesi için, sonuca etkili tüm argümanların, kararın dayandığı tüm delillerin, bu delillere göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmelerin açık olarak gerekçeye yansıtılması gerekirken bu ilkelere uyulmadan, yazılı şekilde gerekçesiz hüküm kurulması,
3) Mağdur...’yü silahtan sayılan sopa ile orta (2) derecede kemik kırığı oluşacak nitelikte yaralayan sanığın, TCK’nin 86/1. maddesi uyarınca verilen temel cezasında, TCK’nin 86/3-e maddesi uyarınca artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle sanığa eksik ceza tayini,
4) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, CMUK’un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 28.09.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.