MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Kasten yaralama
HÜKÜM: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
Mahkemenin 08.04.2015 tarihli hükmü, sanığın temyiz talebi üzerine Dairemizin 18.10.2018 tarih ve 2017/20037 Esas – 2018/15603 Karar sayılı ilamı ile “Sanık hakkında tekerrür hükümleri uygulanırken, 5275 sayılı Kanun’un 108/2. ve 5237 sayılı TCK’nin 58/7. maddeleri uyarınca tekerrüre esas mahkumiyetlerden en ağır cezayı içeren ilamın uygulanması gerektiği” gerekçesi ile de bozulmuş olup, bozma sonrası yapılan yargılama sonucunda verilen temyize konu ilamda, sanık hakkında en ağır cezayı içeren mahkumiyet hükmü tekerrüre esas alınmış ise de, 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sanığın tekerrüre esas alınan ceza miktarı bakımınından kazanılmış hakkının saklı tutulmasına karar verilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince, hükmün sanık hakkından tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin paragrafın sonuna "tekerrüre esas alınacak cezası bakımından 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.06.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.