MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR: Kasten yaralama, mala zarar verme, hakaret, tehdit
HÜKÜMLER: Ceza verilmesine yer olmadığına, beraatler, mahkumiyetlere dair
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Katılan sanık ... hakkında ...'ye yönelik kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik katılan sanık ...'in ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz talebinin incelenmesinde:
Sanık hakkında kurulan hükümde tekerrüre esas alınan ilamda da tekerrür hükümleri uygulandığından sanığın ikinci kez mükerrirliğine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, bu hususta aleyhe temyiz bulunmadığından,
Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de, infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bu hususlar bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre, katılan sanık ...'in ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
2) Katılan sanıklar ... ve ... hakkında hakaret ve tehdit suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik katılan sanık ...'in temyiz talebinin incelenmesinde:
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre, katılan sanık ...'in temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,
3) Katılan sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik katılan sanık ...'in ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz talebinin incelenmesinde:
TCK'nin 25. maddesince meşru savunma hükümleri uygulandığı hallerde 5271 sayılı CMK’nin 223/2-d maddesine göre “beraat” karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, katılan sanık ...'in ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK’un 322. maddesi gereğince, “TCK’nin 25 ve CMK'nin 223/3-c maddeleri gereğince ceza verilmesine yer olmadığına,” ibaresinin hükümden çıkarılması ve yerine “TCK'nin 25/1 ve CMK'nin 223/3-d maddeleri gereğince beraatine” ibaresinin hükme eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
4) Katılan sanık ... hakkında ...'a yönelik mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik katılan sanık ...'in ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz talebinin incelenmesinde:
a) Oluşa, taraf beyanlarına ve tüm dosya kapsamına göre; taraflar arasında çıkan arbede sırasında bir takım eşyaların zarar gördüğü sabit ise de, sanığın mala zarar verme kastıyla hareket ettiğine dair her hangi bir beyan yada delil olmadığı, mala zarar verme suçunun kasıtlı işlenebileceği, sanığın mala zarar verme kastı görülmediğinden sanığın beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,
b) Kabule göre de; mala zarar verme suçunun, 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesine göre uzlaşma kapsamında kaldığı anlaşılmakla; taraflar arasında 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemi yapılması için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi, uzlaştırma girişiminin başarısızlıkla sonuçlanması halinde yargılamaya devamla hüküm kurulması lüzumu,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 25.06.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.