MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kasten yaralama, olası kastla yaralama, 6136 sayılı Kanun'a muhalefet, genel güvenliği kasten tehlikeye sokma
HÜKÜMLER : Hükmün açıklanmasının geri bırakılması, mahkumiyet, beraat
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
O yer Cumhuriyet savcısının 26.10.2015 tarihli temyiz talebi ile, sadece sanık ... ... hakkında genel güvenliği kasten tehlikeye sokma, sanık ... hakkında genel güvenliği kasten tehlikeye sokma ve 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçlarından kurulan beraat hükümlerini sanıklar aleyhine temyiz ettiği anlaşılmakla, bu kapsamda yapılan temyiz incelemesinde;
1) Sanık ... ... hakkında mağdur ...'a yönelik olası kastla yaralama suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair hükme ilişkin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Sanık hakkında verilen 5271 sayılı CMK'nin 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının aynı Kanun'un 231/12. maddesi uyarınca itirazı kabil olup, itiraz merciince incelenerek kesinleşmiş olduğu anlaşıldığından dosyanın temyizen incelenmeksizin mahalline İADESİNE,
2) Sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanun'a muhalefet ve genel güvenliği kasten tehlikeye sokma suçlarından kurulan beraat hükümlerine, sanıklar ... ... ve ... hakkında mağdur ...'a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine ve sanık ... ... hakkında 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Olay günü, bulundukları düğün ortamında sanık ... ...'in, mağdur ... ile, mağdur ...'ın eski eşine baktığı gerekçesi ile tartışmaya başladığı ve tartışmanın kavgaya dönüştüğü, kavgayı gören mağdur ...'ın yakınlarının sanık ... ...'e sandalye ve tabureler ile saldırmaya çalıştıkları, bu sırada düğün yerine sanık ... ...'in kardeşleri sanık ... ve temyiz dışı sanık ...'ın geldikleri ve kavgaya dahil oldukları, sanık ... ...'in üzerinde taşıdığı tabancayı çıkartarak, önce havaya birkaç el ateş ettiği, sonrasında mağdurların ve yakınlarının üzerine doğru ateş ederek, düğünün gerçekleştiği bahçe kısmından çıkarak mekanın iç kısmına girdikleri, mağdurların bulunduğu gruptan bir kişinin sanık ... ...'e sandalye ile vurması üzerine, sanık ... ...'in ve tabancasının yere düştüğü, bu sırada sanık ... ... ile mağdurlar ... ve ... arasında boğuşma yaşandığı, sanık ... ...'in kardeşi sanık ...'in ise yerdeki tabancayı alıp, boğuşma halinde bulunan mağdurlar ... ve ...'ı hedef alarak birden fazla kez ateş ettiği, mağdur ...'ın sol koltuk altı, sağ kalça ve sol bacak bölgelerine aldığı üç isabetle ağır (6.) derece kemik kırığına neden olacak şekilde, mağdur ...'ın ise sol bacak bölgesine aldığı bir isabet, sol uyluk bölgesine aldığı üç isabetle duyu veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına neden olacak şekilde yaralandığı olayda;
a) Mağdur ...'ın olayın akabinde alınan beyanı, 02.07.2012 tarihli CD izleme tutanağı içeriği, 27.11.2013 tarihli bilirkişi raporu, sanıkların savunmaları ve tüm dosya içeriğine göre; mağdur ...'ın, sanık ... ...'in tabancasını yere düşürmesi sonrasında, sanık ... tarafından tabancanın yerden alınarak ateşlenmesi ile yaralandığı ve bu ana kadar sanık ... ...'in mağdur ...'ı hedef alarak birden fazla kez ateş ettiği, ancak isabet ettiremediği, mağdurun yaralanmasının akabinde ise sanıklar ... ... ve ...'in olay yerinden sanık ... adına tescilli araçla birlikte ayrıldıkları anlaşılmakla, mağdur ...'a yönelik eylemde, sanıklar ... ve ... ...'in fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ettiklerini, eylemlerinin TCK'nin 37. maddesi kapsamında olduğunu kabul eden mahkemenin kabul ve uygulamasında isabetsizlik bulunmadığından, 21.10.2019 tarihli tebliğnamenin (B- a) bendinde belirtilen bozma düşüncesine;
b) Sanıklar ile mağdur ... arasında öldürmeyi gerektirir bir husumetin bulunmaması, olayın aniden gelişmesi, mağdurun yaşamını tehlikeye sokan bir duruma neden olacak şekilde yaralanmamış olması, yara yerleri ve nitelikleri, ciddi bir engel hal bulunmadığı halde sanıkların eylemlerini kendiliğinden sonlandırmış olmaları hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanıkların kastının yaralamaya yönelik olduğunu kabul eden mahkemenin kabul ve uygulamasında isabetsizlik bulunmadığından, 21.10.2019 tarihli tebliğnamenin (B-b) bendinde belirtilen bozma düşüncesine;
c) Sanık ...'in, olay yerine geldiğinde mağdur ... ve yakınlarının ağabeyi sanık ... ...'e saldırdıklarını görmesi üzerine olaya dahil olması ve mağdur ...'ın yakınlarının bulunduğu grup tarafından adli raporunda belirtildiği şekilde yaralanmış olması karşısında; sanık ... hakkında mağdur ...'a yönelik eylemi nedeniyle kurulan hükümde, TCK'nin 29. maddesi uyarınca haksız tahrik indirimi uygulanmasında isabetsizlik bulunmadığından, 21.10.2019 tarihli tebliğnamenin (B-c-bb) bendinde belirtilen bozma düşüncesine;
ç) 02.07.2012 tarihli CD izleme tutanağı içeriği, 27.11.2013 tarihli bilirkişi raporu, sanık ...'in savunması ve mağdurların olayın akabinde alınan beyanları birlikte değerlendirildiğinde, sanık ... ...'in yere düşürdüğü tabancayı kısa süreliğine alıp mağdurlara ateş etmekten ibaret eylemde, sanık ...'in silahı taşıma kastının bulunmadığı ve sanık ...'in mağdurları hedef alarak yaralama kastı ile ateş ettiği anlaşılmakla; atılı 6136 sayılı Kanun'a muhalefet ve genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarının yasal unsurlarının oluşmadığını kabul eden mahkemenin kabul ve uygulamasında isabetsizlik bulunmadığından, 08.01.2020 tarihli tebliğnamenin bu husustaki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Sanık ... ... ile mağdur ... arasında yaşanan olayda, tarafların farklı anlatımları ve olayın başlangıcına ilişkin tarafsız tanık anlatımının bulunmaması karşısında; ilk haksız hareketin hangi taraftan geldiğinin tespit edilemediği anlaşılmakla, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarih ve 2002/4-238 Esas- 2002/367 Karar sayılı ilamı uyarınca ve bu kararla uyumlu Ceza Dairelerinin yerleşmiş ve süreklilik gösteren kararlarında kabul edildiği üzere, sanık ... ... lehine 5237 sayılı TCK’nin 29. maddesindeki haksız tahrik hükümlerinin asgari seviyede uygulanması gerekirken, TCK'nin 3. maddesinde belirtilen orantılılık ilkesine aykırı olacak şekilde, (1/2) oranında indirim uygulanması suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Sanıklar ... ... ve ... hakkında mağdur ...'a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hükümlerde ve sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan kurulan mahkumiyet hükmünde; Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53/1. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre o yer Cumhuriyet savcısının ve sanıklar müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin isteme aykırı olarak ONANMASINA,
3) Sanık ... ... hakkında genel güvenliği kasten tehlikeye sokma suçundan kurulan beraat hükmüne ilişkin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Mağdurların beyanları, tanık anlatımları ve sanık ... ...'in mağdurların da içerisinde bulunduğu kalabalık grubun kendisine saldırması üzerine, kendisini korumak için havaya ateş ettiğine dair ikrarı ile sabit olan sanık ... ...'in yaşanan kavga ve tartışma ortamı içerisinde, 6136 sayılı Kanun kapsamında yasak niteliği haiz tabanca ile havaya ateş etmesi şeklinde gerçekleşen eyleminin, mağdurlara yönelik zincirleme silahla tehdit suçunu oluşturduğu ve bu suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, suç vasfında yanılgıya da düşülerek, yasal ve yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan beraatine karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenden dolayı 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA,
4) Sanık ... hakkında mağdur ...'ya yönelik kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Mağdur ...'ın olayın akabinde alınan beyanı, 02.07.2012 tarihli CD izleme tutanağı içeriği, 27.11.2013 tarihli bilirkişi raporu, sanıkların savunmaları uyarınca, mağdur ...'ın, sanık ... ...'in tabancasını yere düşürmesi sonrasında, sanık ... tarafından tabancanın yerden alınarak ateşlenmesi ile yaralandığı sabit olmakla, sanık ...'in "fail" olduğunu kabul eden mahkemenin kabul ve uygulamasında isabetsizlik bulunmadığından, 21.10.2019 tarihli tebliğnamenin (B-a) bendinde belirtilen bozma düşüncesine;
Sanık ile mağdur arasında öldürmeyi gerektirir bir husumetin bulunmaması, olayın aniden gelişmesi, mağdurun yaşamını tehlikeye sokan bir duruma neden olacak şekilde yaralanmamış olması, yara yerleri ve nitelikleri, ciddi bir engel hal bulunmadığı halde sanığın eylemini sonlandırmış olması hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın kastının yaralamaya yönelik olduğunu kabul eden mahkemenin kabul ve uygulamasında isabetsizlik bulunmadığından, 21.10.2019 tarihli tebliğnamenin (B-b) bendinde belirtilen bozma düşüncesine, iştirak edilmemiştir.
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
a) Sanık ...'in, olay yerine geldiğinde mağdur ... ve yakınlarının ağabeyi sanık ... ...'e saldırdıklarını görmesi üzerine olaya dahil olması ve mağdur ...'ın yakınlarının bulunduğu grup tarafından adli raporunda belirtildiği şekilde yaralanmış olması ve mağdur ...'ın da bu grup içerisinde bulunması karşısında; sanık lehine TCK'nin 29. maddesi uyarınca haksız tahrik indirimi uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışmasız bırakılması,
b) Kasıtlı suçtan verilen hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak TCK’nin 53/1. maddesindeki hak yoksunlukları uygulanmamış ise de; Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53/1. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edildiği de nazara alınarak, sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi lüzumu,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerden dolayı 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.02.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.