Dolandırıcılık suçundan meçhul şüpheli hakkında yapılan soruşturma sırasında, suç yeri itibarıyla evrakın Bursa Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair Dereli Cumhuriyet Başsavcılığının 29.11.2018 tarihli ve 2018/603 soruşturma, 2018/36 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez suç yeri bakımından dosyanın Dereli Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin Bursa Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 24.04.2019 tarihli ve 2018/107846 soruşturma, 2019/2082 sayılı yetkisizlik kararı üzerine, Dereli Cumhuriyet Başsavcılığının yetkisizlik kararının kaldırılmasına dair Yalova Ağır Ceza Mahkemesinin 11.05.2019 tarihli ve 2019/921 değişik iş sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 31.12.2019 tarihli ve 2019/19754 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 06.01.2020 tarihli ve 2020/1378 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.
Mezkur Bakanlık yazısında;
Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 20.11.2017 tarihli ve 2017/30314 Esas, 2017/23733 Karar sayılı ilâmında yer alan "... Dairemizin 06.04.2015 tarih ve 2015/4473-23011 sayılı ilâmı ve daha birçok kararında da belirtildiği üzere, dolandırıcılık suçunun, iradesi fesada uğratılan kişinin yatırmış olduğu paranın fail tarafından çekildiği anda tamamlanacak olması nedeniyle suç yerinin de menfaatin temin edileceği yer olacağından hareketle..." şeklinde belirtildiği üzere, suç yerinin menfaatin temin edildiği yer olacağı nazara alındığında, somut olayda, müştekinin internet sitesi üzerinden telefon numarasına ulaştığı şahsa büyü bozma karşılığında ... yöntemi ile gönderdiği 2.850,00 Türk lirası tutarındaki paranın 1.500,00 Türk lirasının Bursa İli Osmangazi İlçesi Dikkaldırım ve Muradiye Mahallelerinde bulunun iki ayrı Akbank ATM'sinden çekildiğinin anlaşılması karşısında, haksız menfaatin temin edildiği yerin Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının yargı çevresinde kaldığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Kanun yararına bozmaya ilişkin 5271 sayılı CMK’nin 309. maddesine göre; “(1) Hâkim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümde hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini, yasal nedenlerini belirterek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirir.
(2) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir.”
Adalet Bakanlığının 31.12.2019 tarihli ve 2019/19754 sayılı yazısıyla bildirilen yasal nedenlerin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 06.01.2020 tarihli ve 2020/1378 sayılı tebliğnamesinde aynen yazılması yerine dosya kapsamı ile uyumlu olmayan bilgilerin yazılarak Dairemize gönderildiği anlaşılmıştır.
Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen 31.12.2019 tarihli ve 2019/19754 sayılı yazısında ileri sürülen düşüncelerin aynen yazılması suretiyle eksikliğin giderilmesinin ardından talebin incelenmesi görevli Daireye gönderilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.02.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.