Katılan ...’u olası kast ile basit yaralama suçundan sanık ...'nun, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2, 86/3-e, 21/2, 62 ve 52/2. maddeleri gereğince 1.500,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair Eskişehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.02.2014 tarihli ve 2013/221 Esas, 2014/125 Karar sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 19.12.2019 tarihli ve 2019/17063 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 31.12.2019 tarihli ve 2019/133537 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.
Mezkur ihbarnamede;
Sanığın katılan ...'e karşı olası kastla yaralama suçuna yönelik yapılan incelemede;
Dosya kapsamına göre, sanığın sevk ve idaresindeki aracı ile seyir halinde iken ışıklı ... işaret cihazı bulunan kavşağa geldiğinde kendisine kırmızı ışık yandığı halde durmayıp, sağ tarafından kendisine yeşil ışık yandığı için hareket eden katılan ...'in sevk ve idaresindeki araca çarparak katılan ve Mert ve diğer katılanların yaralanmasına yol açtığı olayda, Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 30.05.2016 tarihli ve 2015/33963 Esas, 2016/12749 Karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere; somut olayda sanığın neticeyi öngörmesine rağmen neticenin gerçekleşmeyeceği inancı ile yoluna devam etmesi sonucu katılan ... ve diğer katılanların yaralandığının anlaşılması karşısında, sanığın 5237 sayılı Kanun'un 22/3. maddesi uyarınca bilinçli taksirle yaralama suçundan sorumlu tutulması gerekirken, suç vasfında yanılgıya düşülerek eylemin olası kastla işlendiğinin kabulü ile yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünceler yerinde görüldüğünden; katılan ...’u olası kast ile basit yaralama suçundan sanık ... hakkındaki Eskişehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.02.2014 tarihli ve 2013/221 Esas, 2014/125 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.02.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.