MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR: Kasten yaralama, taksirle yaralama
HÜKÜMLER: Düşme
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Oluş, iddia, dosya kapsamı ve tarafların aşamalardaki anlatımlarına göre, ...’ın, ... tarafından kafasına vazo atılması suretiyle yaralandığını beyan etmesi ve hakkında Akhisar Devlet Hastanesince tanzim olunan 03.11.2015 tarihli raporda ...’ın sağ şakak bögesinden yaralandığının ifade edilmesi karşısında, sanık ...’in eylemini 5237 sayılı TCK’nin 6/1-f maddesi kapsamında silahtan sayılan “vazo” ile işlediği, bu itibarla TCK’nin 86/3-e maddesinin tatbiki gereken eyleme ilişkin soruşturma ve kovuşturmanın şikayet şartına bağlı olmadığı gözetilerek, sanık ... hakkında yargılamaya devamla hüküm kurulması gerekirken, suç vasfında yanılgıya düşülerek, hakkında açılan kamu davasının TCK’nin 73/4. maddesi ve CMK’nin 223/8. maddesi gereği düşürülmesine karar verilmesi,
2) Oluş, iddia, dosya kapsamı ve tarafların aşamalardaki anlatımlarına göre, sanık ...’ın mutfaktan aldığı bıçağı, mağdurlara doğru rast gele salladığı sırada eşi olan ...’in kendisini engellemek amacıyla araya girmesi üzerine bıçağın kendisine isabet etmesiyle, hakkında tanzim olunan adli muayene raporunda belirtildiği şekilde yaralandığı olayda, sanık ...’ın olası kast ile hareket ettiği nazara alınarak, eşi olan mağdura karşı gerçekleşen eylemi nedeniyle, uygulanması gereken Kanun maddeleri için CMK’nin 226. maddesi gereği ek savunma hakkı tanınarak, TCK’nin 86/2, 86/3-a, e, 21/2. maddeleri gereği hüküm tesisi gerekirken; sanığın taksirle hareket ettiğinin kabulü ile suç vasfında yanılgıya düşülerek hakkında açılan kamu davasının TCK’nin 73/4. maddesi ve CMK’nin 223/8. maddesi gereği düşürülmesine karar verilmesi,
3) Her iki sanığın yargılama konusu eylemlerinin, 5237 sayılı TCK’nin 86/2. maddesi kapsamında yer alan “Basit Kasten Yaralama” suçuna ilişkin olduğu, bahse konu eylem yönünden öngörülen ceza miktarının “dört aydan bir yıla kadar hapis veya adli para cezası”na ilişkin olduğu anlaşılmakla; 17/10/2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun’un 24. maddesi ile yeniden düzenlenen 5271 sayılı CMK’nin 251/1. maddesine göre, “Asliye ceza mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir.” şeklindeki hükme, 7188 sayılı Kanun’un 31. maddesinde yer alan geçici 5/1-d maddesi ile “01/01/2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz.” şeklinde sınırlama getirilmiş ise de Anayasa Mahkemesinin, 19/08/2020 tarih ve 31218 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan, 25/06/2020 tarihli, 2020/16 Esas ve 2020/33 Karar sayılı iptal kararı ile “...kovuşturma evresine geçilmiş...” ibaresine ilişkin esas incelemenin aynı bentte yer alan “...basit yargılama usulü...” yönünden Anayasa'ya aykırı olduğuna ve iptaline karar verildiği, böylece “kovuşturma evresine geçilmiş basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden iptal kararı” verildiği anlaşılmakla; her ne kadar Anayasa Mahkemesi kararları geriye yürümez ise de CMK’de yapılan değişikliklerin derhal uygulanması ilkesi geçerli olsa da iptal kararının sonuçları itibariyle Maddi Ceza Hukukuna ilişkin olduğu, zira CMK’nin 251/3. maddesinde “Basit yargılama usulü uygulanan dosyalarda sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir.” şeklindeki düzenleme gereği maddi ceza hukuku anlamında sanıklar lehine sonuç doğurmaya elverişli olduğundan, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi Büyük Dairesinin (Scoppola v İtalya (No: 3 – GC), No: 126/05, 22 Mayıs 2012) kararında belirtildiği üzere, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin “Kanunsuz ceza olmaz.” başlıklı 7. maddesi, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın “Suç ve cezalara ilişkin esaslar” başlıklı 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nin 7. ve 5271 sayılı CMK’nin 251. maddeleri uyarınca dosyanın “Basit Yargılama Usulü” yönünden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 08/10/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.