MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Kasten yaralama
HÜKÜMLER: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;
İlk haksız hareketin kimin tarafından yapıldığının belirlenememesi sebebiyle TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasında, TCK'nin 3. maddesi uyarınca orantılılık ilkesi dikkate alınarak (1/4) oranında indirim yapılması gerekirken, sanıkların haklarında kurulan mahkumiyet hükümlerinde (1/2) oranında indirim yapılmak suretiyle eksik cezalar tayin edilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53/1. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanıklar yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin isteme uygun ONANMASINA,
2) Sanıklar ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;
İlk haksız hareketin kimin tarafından yapıldığının belirlenememesi sebebiyle TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasında, TCK'nin 3. maddesi uyarınca orantılılık ilkesi dikkate alınarak (1/4) oranında indirim yapılması gerekirken, sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerinde (1/2) oranında indirim yapılmak suretiyle eksik cezalar tayin edilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazların reddine, ancak;
Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan İzmir 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.05.2013 tarih, 2012/1201 Esas, 2013/246 Karar sayılı mahkumiyet kararının, suç tarihinden sonra 13.06.2013 tarihinde kesinleşmesi nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağı; bunun yerine sanığın adli sicil kaydında yer alan 5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi dikkate alınarak, en ağır cezayı içeren mahkûmiyeti olan Ankara 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.11.2010 tarih, 2009/1235 Esas, 2010/784 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK’un 322. maddesi gereğince, hükümlerin TCK'nin 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin fıkralarından " İzmir 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.05.2013 tarih, 2012/1201 Esas, 2013/246 Karar'' ibaresi çıkartılarak yerine "Ankara 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.11.2010 tarih, 2009/1235 Esas, 2010/784 Karar'' ibaresinin eklenmesi, suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, tekerrüre esas alınan ceza yönünden CMUK'un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına 16.03.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.