Mahkemesi :Ceza Dairesi
Karar Tarihi : 10.04.2019
İlk Derece Mahkemesi : ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 23.11.2017 tarih ve 2017/114 - 2017/292 sayılı kararı
Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma
04.11.2016, sanık ... için 25.01.2017
Hüküm : Sanıklar ..., ... ve ...yönünden; TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 3, 5/1, TCK'nın 53/1-2-3, 58/9, 62, 63 maddeleri uyarınca verilen mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi;
Sanık ... yönünden; TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 3, 5/1, TCK'nın 221/4-2 cümle, 53/1-2-3, 58/9, 62, 63 maddeleri uyarınca hükmedilen mahkumiyet kararının kaldırılarak; sanığın TCK'nun 314/2, 3713 sayılı Kanunun 3, 5/1, TCK'nın 221/4-2 cümle, 53/1-2-3, 58/9,62/1, 63 maddeleri uyarınca cezalandırılmasına dair karar.
Bölge Adliye Mahkemesince sanık ... hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçuna ilişkin kesin olarak verilen hüküm, 24.10.2019 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunun 29. maddesi ile 5271 sayılı CMK’nın 286. maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyiz yolunun açılması üzerine anılan Kanuna eklenen 5.maddenin 1/f bendinde belirtilen süre içinde, diğer sanıklar yönünden verilen hüküm ise normal süresi içerisinde temyiz edilmekle;
Temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;
Temyiz taleplerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Sanık ... hakkında Bölge Adliye Mahkemesi tarafından kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;
İlk derece mahkemesince, sanıkların hazır oldukları celsede son sözleri sorulduktan sonra yeniden iddia makamına söz hakkı verilmesine karşın sanıklardan son sözleri sorulmadan yargılamaya son verilmek suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 216/3. maddesine muhalefet edildiği, ancak bölge adliye mahkemesince sanık ... yönünden duruşma açılarak yeniden yargılama yapıldığı ve usulüne uygun şekilde son sözü sorulmak suretiyle bu eksikliğin giderildiği belirlenerek yapılan incelemede;
Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1.maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA,
Sanıklar ..., ... ve ... tarafından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;
Sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinini yasal şartları oluşmadığından CMK'nın 299. maddesi gereğince REDDİNE,
Çelişmeli yargılamanın gereği olarak, hükümden önce son sözün hazır bulunan sanığa, sanık yoksa müdafiine verilmesi gerekirken, sanıkların hazır oldukları celsede son sözleri sorulduktan sonra yeniden iddia makamına söz hakkı verilmesine karşın sanıklardan son sözleri sorulmadan yargılamaya son verilmek suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 216/3. maddesine muhalefet edilmesi,
Kanuna aykırı, sanıklar ... ve ... ile sanıklar müdafilerinin itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün sair yönleri incelenmeksizin öncelikle bu nedenle CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, verilen ceza miktarı, bozma nedeni, tutuklulukta geçirilen süre ve mevcut delil durumu dikkate alındığında sanık ...'ün tahliye talebinin REDDİNE, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın
... 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE 06.10.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.