İlk Derece Mahkemesi : İzmir 15. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.05.2018 tarih ve 2017/741 - 2018/256 sayılı kararı
Suç: Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etmek
Hüküm: TCK'nın 314/3 ve 220/7 maddeleri delaletiyle TCK'nın 314/2, 220/7-son cümle, 53/1-2-3, 62/1, 63, 3713 sayılı Kanunun 5/1. maddeleri uyarınca kurulan mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi
Bölge adliye mahkemesince kesin olarak verilen hüküm, 24.10.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunun 29. maddesi ile 5271 sayılı CMK’nın 286. maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyiz yolunun açılması üzerine anılan Kanuna eklenen geçici 5. maddenin 1/f bendinde belirtilen süre içinde temyiz edilmekle;
Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;
Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, sanığın çocuğunu örgüte müzahir okula göndermesinin atılı suç yönünden delil olarak kabul edilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;
Gerekçeli karar başlıklarında suç tarihinin yardım mahiyetindeki son eylem tarihi “12.09.2014” yerine "01.07.2015" olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiş, ilk derece mahkemesi tarafından sanığın ... Bankası A.Ş. nezdinde 2012-2016 yılları arasında bulunan tüm mali hesap ve
kayıtlarını kapsayan, bankacı/mali müşavir bilirkişiye rapor düzenletildiğinin görülmesi karşısında, tebliğnamede uzman raporu alınmaması gerekçesiyle ile bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiş, örgüt liderinin talimatı üzerine örgütle iltisaklı BankAsya’da hesap açtırıp para yatıran, tanık ...’in beyanına göre “2015 sonlarına kadar örgütün sohbet adı altında düzenlediği toplantılara katılan ve himmet veren”, ... isimli şahsın beyanına göre ise “küçük bölge mütevelli heyetinde yer alan” sanığın sübut bulan örgüt üyeliği suçundan cezalandırılması gerekirken delillerin değerlendirilmesinde ve suç vasfında yanılgıya düşülerek silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan mahkumiyetine karar verilmesi, 5237 sayılı TCK'nın 314/3 ve 220/7. maddesindeki atfın niteliği ve aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle bozma nedeni yapılmamıştır.
Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın İzmir 15. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.