İlk Derece Mahkemesi : İzmir 15. Ağır Ceza Mahkemesinin 07.02.2018 tarih ve 2017/203 - 2018/57 sayılı kararı
Suç: Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek veisteyerek yardım etmek
Hüküm:TCK'nın 314/3 ve 220/7 maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7-2. cümle, 53/1-2-3, 62/1, 3713 sayılı Kanunun 5/1. maddeleri uyarınca kurulan mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi
Bölge adliye mahkemesince kesin olarak verilen hüküm, 24.10.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunun 29. maddesi ile 5271 sayılı CMK’nın 286. maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyiz yolunun açılması üzerine anılan Kanuna eklenen geçici 5. maddenin 1/f bendinde belirtilen süre içinde temyiz edilmekle;
Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;
Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, sanığın çocuğunu örgüte müzahir okula göndermesinin atılı suç yönünden delil olarak kabul edilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;
Mahallinde ikame olunup usulünce tartışılan delillere göre; FETÖ/PDY silahlı terör örgütünün İzmir ili Kemalpaşa ilçesinde işçiler üzerinde resmi olarak ... Çalışanlar Derneği adı altında yapılandığı, sanığın 2007 yılında üye olduğu söz konusu dernekte 2012 yılında yönetim kurulu üyesi, 2015 yılında ise yönetim kurulu başkanı olduğu, örgütün görünen yüzünün ortaya çıktığı 17-25 Aralık 2013 tarihinden sonrada örgütün esnaf-işçi mütevellisi içerisinde yer alarak örgütün sohbet adı altında organize ettiği toplantılara katıldığı, ayrıca ikametinde düzenlediği örgütsel sohbet toplantılarında katılanları örgüte kazandırma faaliyetleri yürüterek, himmet topladığı, yine örgütün 16-25 yaş aralığında oluşturduğu sohbet gruplarına sohbet hocalığı yaptığı anlaşılan sanığın sübut bulan FETÖ/PDY silahlı örgütüne üye olmak suçundan cezalandırılması gerekirken, suç vasfında yanılgıya düşülerek silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan mahkumiyetine karar verilmesi, 5237 sayılı TCK'nın 220/7. maddesindeki atfın niteliği ve aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle, sanığın gözaltında ve tutuklulukta kaldığı sürenin TCK'nın 63. maddesi uyarınca cezasından mahsubuna karar verilmemesi ise infaz aşamasında gözetilebileceğinden bozma sebebi yapılmamıştır.
Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın İzmir 15. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.04.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.