İNCELENEN KARARIN;
Mahkemesi :Ceza Dairesi
İlk Derece Mahkemesi : Kocaeli 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.04.2018 tarih ve 2017/715 - 2018/263 sayılı kararı
Suç: Terör örgütü propagandası yapmak
Hüküm: 3713 sayılı Kanunun 7/2-2, TCK'nın 43/1, 62, 53, 51/1-3 ve 63maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi
Bölge adliye mahkemesince kesin olarak verilen hüküm, 24.10.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanununun 29. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 286. maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyiz yolunun açılması üzerine anılan Kanuna eklenen geçici 5. maddenin 1/f bendinde belirtilen süre içinde temyiz edilmekle;
Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;
Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığı görüldü,
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
1-Mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde; sanıkları, mağdurları, Cumhuriyet savcısını ve herkesi inandıracak şekilde olması, Yargıtayın tutarlılık denetimini yapabilmesi için kararın dayandığı tüm verilerin, bu verilere mahkeme tarafından ulaşılan sonuçların; iddia, savunma ve tanık anlatımlarına ilişkin değerlendirmelerin açık olarak gerekçeye yansıtılması, bu suretle dava konusu eylemin oluşup oluşmadığı, oluşmuş ise suç olarak tanımlanıp tanımlanmayacağı konusundaki mahkeme kabulünün duraksamaya yol açmayacak
biçimde karar yerinde gösterilmesi gerekirken, ilk derece mahkemesinin gerekçeli kararında anılan ilkelere uymayarak soyut bir kabul ile Avrupa İnsan Hakları sözleşmesinin 6/1, T.C. Anayasasının 141/2, CMK'nın 34/1 ve 230/1-c maddelerine aykırılık oluşturacak şekilde gerekçesiz hüküm kurulması,
2- İlk derece Cumhuriyet savcısının propaganda suçuna ilişkin herhangi bir istinaf talebinin bulunmadığı, daha sonra verdiği gerekçeli istinaf dilekçesinin de propaganda suçuna yönelik aleyhe istinaf talebi olarak kabulünün mümkün olmaması karşısında; sanık aleyhine olacak şekilde 3713 sayılı Kanunun 7/2. maddesi gereğince belirlenen temel cezanın aynı maddenin 2. cümlesi gereğince artırılması suretiyle fazla ceza tayini,
3-Sanık hakkında daha önceden verilmiş HAGB kararının yeniden HAGB kararı verilmesine mani olmadığı, suç tarihi itibariyle adli sicil kaydında da engel bir kaydın bulunmaması karşısında; sanığa ait subjektif koşulların değerlendirilmesinden sonra HAGB kararı verilip verilmeyeceğinin karar yerinde tartışılıp gerekçeye yansıtılmasından sonra bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde HAGB tatbikine yer olmadığına karar verilmesi,
Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan bu sebeplerden dolayı sair yönleri incelenmeyen hükmün BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Kocaeli 4. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy