Mahkemesi :Ceza Dairesi
İlk Derece Mahkemesi :Ankara 2.Ağır Ceza Mahkemesinin 11.12.2018 tarih ve 2018/1260-2018/1614 sayılı kararı
Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma, Resmi belgede sahtecilik, Nitelikli dolandırıcılık
Hüküm :1-)Resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarından; CMK’nın 223/2-a maddesi uyarınca verilen beraat hükümlerine yönelik istinaf başvurusunun reddine yönelik temyiz isteminin reddi,
2-)TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK’nın 53, 58/9, 63. maddeleri uyarınca kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi
Temyiz edenler : Sanık müdafii ile katılan ... Başkanlığı vekili
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle;
1-)Katılan ... Başkanlığı vekilinin Resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarından verilen beraat hükümlerine ilişkin temyiz isteminin reddine dair ek karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Katılan ... Başkanlığının Resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçları yönünden suçtan doğrudan doğruya zarar görmediği ve bu nedenle de davaya katılma hakkı bulunmadığı nazara alındığında davaya katılmaya ilişkin verilen karar hukuki değerden yoksun olup hükmü temyiz yetkisi vermediğinden, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 19.03.2020 tarihli temyiz talebinin reddine dair ek kararın usul ve kanuna uygun bulunduğu anlaşılmakla; katılan ... Başkanlığı vekilinin anılan 19.03.2020 tarihli ek karara karşı yaptığı istinaf başvurunun reddi ile redde ilişkin ek kararın ONANMASINA,
2-)Sanık müdafiinin silahlı terör örgütüne üye olma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz başvurusunun incelenmesinde;
Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;
Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımın kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Ankara 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.