İNCELENEN KARARIN;
Mahkemesi :Ceza Dairesi
İlk Derece Mahkemesi : ... 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.10.2020 tarih ve 2020/270 - 2020/359 sayılı kararı
Suç: Silahlı terör örgütüne üye olma, Tehlikeli maddeleri izinsiz olarak bulundurma veya el değiştirme
Hüküm: 1- TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 53/1, 58/9, 62, 63 maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi,
2-Tehlikeli maddelerin izinsiz bulundurulması veya el değiştirmesi suçu bakımından: 5237 sayılı TCK'nın 174/1-2, 52/1-2-4, 53/1, 58/9, 62, 63 maddeleri gereğince verilen mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;
Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;
Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği
ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddine, ancak;
5237 sayılı Kanunun 174/1. maddesi gereğince takdiren/teşdiden hesaplanan 6 yıl hapis ve 600 gün adli para cezasının, 5237 sayılı Kanunun 174/2 maddesi gereğince ''bir kat'' arttırılarak 12 yıl hapis ve 1.200 gün adli para cezası, TCK'nın 62. maddesi uygulanması ile 10 yıl ve 1.000 gün adli para cezası olarak belirlenmesi sırasında uygulama maddesinde ''3713 sayılı Kanunun 5/2. maddesinin'' gösterilmemesi,
Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılması gerektirmeyen bu hususun 5271 sayılı CMK'nın 303. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; İlk Derece Mahkemesi hükmünün ''B'' fıkrasının ikinci bendindeki “TCK.nun 174/2.maddesi” ibaresinden sonra gelmek üzere “ delaletiyle 3713 sayılı Kanunun 5/2. maddesi” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın ... 6. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.10.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.