Mahkemesi :Ceza Dairesi
İlk Derece Mahkemesi : İstanbul 27. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.12.2018 tarih ve 2018/255 - 2018/175 sayılı kararı
Suç: Terör örgütü propagandası yapmak
Hüküm: 3713 sayılı Kanunun 7/2, 3713 sayılı Kanunun 7/2. 2 cümle, TCK'nın 43, 62, 53/1-2-3, 51 maddeleri gereğince mahkumiyetine karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;
Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyizin sebeplerine göre dosya incelendi gereği düşünüldü;
Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;
Vicdani kanıyı oluşturan duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Bölge adliye mahkemesi kararının 25.03.2020 tarihinde usulüne uygun olarak sanık müdafiine tebliğ edildiği, bu kararın 5271 sayılı Kanunun 291/1. maddesinde görülen onbeş günlük yasal süresinden sonra sanık müdafii tarafından 08.06.2020 tarihinde temyiz edildiği görülmekte ise de Covid-19 salgını sebebiyle 7226 sayılı Kanunun geçici 1. maddesi ve 29.04.2020 tarih, 2480 sayılı Cumhurbaşkanı Kararı ile tüm adli sürelerin 13.03.2020 tarihinden itibaren 15.06.2020 tarihine kadar durdurulması, anılan sürenin 30.06.2020 tarihine kadar uzatılması karşısında; sanık müdafiinin temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşılmakla, tebliğnamedeki temyiz talebinin süresinden sonra yapıldığı gerekçesiyle redde ilişkin görüşe iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, kısmen hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanık müdafiinin suçun oluşmadığına ilişkin ve sair temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, ancak;
Sanığın 26.09.2017 tarihli terör örgütü sözde bayrağının montajlanmış zafer işareti görseline ilişkin Facebook paylaşımı dışında terör örgütünün şiddet içerikli eylemlerini övücü bir paylaşımının bulunmaması karşısında hakkında TCK'nın 43. maddesi gereğince zincirleme suç hükümleri uygulanmak suretiyle fazla ceza tayini,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılması gerektirmeyen bu hususun 5271 sayılı CMK'nın 303/1-c. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; yerel mahkeme hükmünün üçüncü ve dördüncü fıkrasının kaldırılarak yerine ''3-Sanığın samimi açıklamaları lehine değerlendirilerek TCK'nın 62 madde uyarınca cezasında takdiren 1/6 oranında indirim yapılmak suretiyle 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,'' ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın İstanbul 27. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.