İNCELENEN KARARIN;
Mahkemesi :Ceza Dairesi
İlk Derece Mahkemesi : Şanlıurfa 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.11.2020 tarih ve 2020/192 - 2020/398 sayılı kararı
Suç: Silahlı terör örgütüne üye olmak
Hüküm: İlk derece mahkemesince TCK'nın 314/2, TMK'nın 5/1, TCK'nın 62/1, 53/1, 58/9, 63 maddeler gereğince hükmedilen mahkumiyet kararının kaldırılarak CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince hükmedilen beraat kararı
Bölge adliye mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;
Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;
Bölge adliye mahkemesince 09.03.2021 tarihli duruşmada sanığın beraatına karar verilerek kararın duruşmada hazır bulunanlara tefhim edildiği, bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısı tarafından 10.03.2021 tarihinde gerekçe içermeyen süre tutum dilekçesi, 31.03.2021 tarihinde ise gerekçeli temyiz dilekçesinin sunulduğu, sunulan gerekçeli temyiz dilekçesinin başlık kısmında kararın tebliğ tarihi olarak 22.03.2021 tarihi belirtilmiş ise de UYAP kayıtlarında ve fiziki dosyada yapılan incelemede gerekçeli kararın bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısına tebliğ edildiğine dair bir evrak veya derkenar kaydının bulunmadığı, UYAP üzerinden yapılan incelemede ise gerekçeli kararın bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısı tarafından ilk kez görüldüğü tarihin 30.03.2021 tarihi olduğunun tespit edildiği, bu halde 31.03.2021 tarihinde sunulan gerekçeli temyiz dilekçesinin CMK'nın 295. maddesinde düzenlenen 7 günlük süre içerisinde verildiğinin anlaşılması karşısında, temyiz talebinin reddi yönünde görüş bildiren Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesindeki düşünceye iştirak edilmemiştir.
Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;
Bölge adliye mahkemesi ve ilk derece mahkemesi karar başlıklarında "07.12.2018" olan suç tarihinin “25.11.2019” olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak değerlendirilmiştir.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Yapılan yargılama sonunda atılı suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığına ilişkin gerekçelerin karar yerinde gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğu, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Şanlıurfa 6. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.