MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI: 2020/613 E., 2021/640 K.
SUÇ: Silahlı terör örgütüne üye olma
HÜKÜM: İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Burdur Ağır Ceza Mahkemesi 07.01.2020 tarih ve 2019/216 Esas, 2020/6 sayılı Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan ceza verilmesine yer olmadığına kararı verilmiştir.
2.Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 01.04.2021 tarihli ve 2020/613 Esas, 2021/640 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 27.08.2022 tarihli ve bozma görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle;
1.Sanığın 2008-2009 yıllarında örgüt ile irtibat kurduğuna, uzun süre örgüt içerisinde kaldığına, sohbet adı verilen toplantılara katıldığına, bir dönem " ev ablalığı " yaptığına, örgüt ile iltisaklı okullarda çalıştığına, Bank Asyaya talimat çağrılarının yapıldığı dönem içerisinde para yatırdığına, her ay 100-150 TL civarında bir parayı örgüt ile ilişkili çalışmış olduğu okula verdiğine, örgüt ile ilişkisinin ve irtibatının 2015 yılına kadar sürdürdüğüne,
2.Sanığın ByLock haberleşme programını telefonuna yüklediği ancak çalıştırılamaması sebebiyle kullanamadığına,
3.Sanık hakkında TCK'nın 30 uncu maddesinde yer alan "hata " hükümleri gereğince CMK'nın 223/3-d maddesi uyarınca kusurluluğu ortadan kaldıran hataya düşülmesi sebebiyle ceza verilmesine yer olmadığına karar verilemeyeceğine,
4. Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara,
İlişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Sanık hakkında hata hükümlerini düzenleyen CMK'nın 223 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının d bendinin sanık hakkında uygulanması gerektiği kanaatine varılarak, CMK'nın 223/3-d maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına kararı vermek gerektiği vicdani kanaatine varılmıştır.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
Mahkemenin kabul ve gerekçesine göre, tebliğnamede bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre, Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü temyiz sebepleri ile sair hususlar yerinde görülmemekle sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 01.04.2021 tarihli ve 2020/613 Esas, 2021/640 sayılı Kararında Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesi uyarınca Burdur Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
18.01.2024 tarihinde karar verildi.