Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi
Suç: Silahlı terör örgütüne üye olma
Hüküm: Sanık hakkında TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 62, 53, 58/9, 63. maddeleri uyarınca verilen mahkumiyet hükmü
28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi gereğince temyiz incelemesi sonrasında dosyanın gönderildiği Çanakkale 2. Ağır Ceza Mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle;
Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;
Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 16.06.2009 tarihli, 2009/11-31 esas ve 2009/165 karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, bozma ilamına uyulması ya da direnilmesi konusunda bir karar verilmeden ve duruşmada hazır bulunan sanık ve müdafiine bozma ilamı okunarak diyecekleri sorulmadan yargılamaya devamla hüküm kurulmuş ise de; bozma ilamında belirtildiği şekilde hükümden sonra dosyaya gelen delillerin sanık ile müdafiine CMK'nın 217. maddesi uyarınca okunup savunmalarının alındığı ve bozma nedenleri doğrultusunda işlem yapıldığı görülmekle, verilen hükmün özde direnme kararı olmayıp, bozmaya eylemli uyma sonucu verilen yeni bir hüküm olduğu tespit edilerek yapılan incelemede;
Bozma üzerine yapılan yargılama sürecindeki usuli işlemlerin eleştiri dışında kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmanın temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü diğer temyiz taleplerinin reddine;
Ancak,
Önceki hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine verilen Yargıtay bozma kararının da sanık lehine olduğu nazara alınmadan, bozma sonrası yapılan yargılama giderinin CMK'nın 325/3. maddesine aykırı şekilde sanıktan tahsiline karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz talebi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün belirtilen sebeple BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun CMK’nın 303/1-h. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün yargılama giderlerine ilişkin 11. fıkrasının sonuna "aleyhe temyiz yasa yoluna başvurulmadığından ve bozma ilamı da sanık lehine olduğundan bozma öncesinde yapılan yargılama giderlerinin kamu üzerinde bırakılmasına" ibaresi eklenmek, hükmün alt kısmında yargılama giderlerinin dökümünü gösteren "YARGILAMA GİDERİ: Posta: 123,75 TL Tebligat: 219,50 TL TOPLAM: 343,25 TL" ibarelerinin tümüyle çıkarılarak yerine "Bilirkişi Gideri: 100,00 TL Posta gideri: 6,00 TL TOPLAM: 106,00 TL" ibareleri eklenmek suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Çanakkale 2. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.12.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.