İNCELENEN KARARIN;
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/1178 E., 2022/948 K.
SUÇ: Terör örgütü propagandası yapmak
HÜKÜM: Mahkûmiyet
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.İstanbul 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.03.2021 tarihli ve 2020/360 Esas, 2021/168 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında terör örgütü propagandası yapmak suçundan 3713 sayılı Kanun'un 7 inci maddesinin
ikinci fıkrası,
5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 53 üncü ve 63 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 13.09.2022 tarihli ve 2021/1178 Esas, 2022/948 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun, 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz isteği;
Savunma hakkının ihlal edilmesine, gerekli delil araştırılması yapılmadan hüküm kurulmasına, Türk Ceza Kanunu ile Ceza Muhakemeleri Kanununda belirtilen erteleme ve seçenek yaptırımların uygulanmasına, gerekçesiz olarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62 inci maddesinin uygulanmamasına, zamanaşımının uygulanmamasına, cenazeye katılmasının örgüt propagandası sayılamayacağına ve slogan atıp atmadığının tespit edilemediğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 3713 sayılı Kanun'un 7 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.
2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca zamanaşımı süresi ilgili suça ilişkin olarak Kanunda belirtilen sürenin en fazla yarısına kadar uzayacağı, suç tarihinin 10.11.2009 olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.03.2021 tarihli ve 2020/360 Esas, 2021/168 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden uzatmalı zamanaşımı süresinin suç ve inceleme tarihleri arasında gerçekleşen hükmün 5271 sayılı Kanun’un 302 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İstanbul 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
11.01.2023 tarihinde karar verildi.